Bir önceki sene örgüt mahkemeyi kazanmıştı, artık Chemtrailler yoktu gökyüzünde. Aynı şekilde bu olaya da eğilen örgüt, “Tekniğin alternatifsiz yolu ve medeniyetin kendisi olan, temiz enerji elektrik, insan öldürmeye devam ediyor” haberini söndürecektir.

Aslında insanlığın geriye kalan tek sorunu bu. Ve bu insalığın sahip olduğu tek şehrin tek sorunu. Artık bütün cihazlar elektriğe değil ışığa uyumlu hale getirilecektir.

Şehrin kurucusu, büyük lider, zamanında Ormanla uyum sağlamayı başarmıştı. Adına dikilen lahitten bir cümle:

» Hikayenin Devamı

Şu an hayatımızda büyük yer kaplayan MSN yüzünden arkadaşımın başına gelmeyen kalmadı :) Gerçi bazılarına göre büyük bir şey gibi gelmeyebilir ama en iyisi siz karar verin.

Bir gün kızlarla okuldan çıktık. Gezelim istedik. 4 kızdık. Benim iyi arkadaşlarımdan bir tanesi birkaç haftadır MSN’de biriyle konuştuğunu, bugün kendini iyi hissettiğini ve çocuğu buluşmaya çağırmak istediğini söyledi.

Biz de kıramadık tabi, “Bizle daha rahat olcaksan, bizim için sorun yok” dedik.

» Hikayenin Devamı

Samimi olduğum bir arkadaşım vardı. Muhabbetimiz de fena sayılmaz, karşılıklı güven olarak ta hiç sarsmadık birbirimizi.

Bu arkadaşım ve bizim de tanıdığımız temiz bir arkadaşı bir organizasyon yaptılar. Eğlence gece için. Aldık biletlerimizi, birkaç arkadaşız, grup olarak gidiyoruz ama küçük bi’ organizasyon da değil hani.

Gecenin ilerleyen saatlerinde baktım bizimkiler deli gibi dolanıyor ortalıkta. “Ne oldu” diye sorunca biz, anlattı.

» Hikayenin Devamı

Yaşam sürüklerken insanı denklemlere, bilinmeyenler artıyor fütursuzca. Ne ben, ne sen, ne de o bir cevap bulabiliyor sorulara.

En çok korktuğun başına geldiğinde, korktuğundan daha büyük bir belaya sardığının farkına varıyor mu insan?

Ne zaman, nasıl, nerede derken ansızın yağan temmuz dolusu gibi şaşırtıyor ve belki kanatıyor büyüklüğüyle!
» Hikayenin Devamı

Sıradan bir insanım. Sıradan olmayı hiç istemedim. Dünya’yı yelkenliyle gezip, burada anılarımı anlatmak, zenginliğim ile nispet yapmak veya acılı dahi olsa, maceralarla dolu bir hayattan pasajlar sunmayı öyle çok isterdim ki…

Geriye kalan büyük çoğunluk gibi her şeyi orta karar yaşıyorum. Ay sonunda kemer sıktıran bir iş, sağlıklı olduğu için şükredilen orta zekada çocuklar. Manken gibi olmasa da başarılı bir ev kadını. Bütün gün köşedeki divanında yatıp, gelinine huysuzluk eden bir hasta anne.

Sahip olamayanlar için bunların büyük birer mutluluk olduğunu düşünmek pek teselli etmiyor açıkçası. Daha fazlasını istemek kendimi suçlamama neden olmamalı.

» Hikayenin Devamı