Bir ilkbahar sabahıydı seni görüşüm. Bakışların içimi eritmişti. Bana güldüğünü hala hatırlıyorum ki düşün bu yedi sene önceydi.

Yağmurlu bir 23 Nisan sabahıydı benim oluşun. 23 Nisan sabahıydı kalbimde var oluşun. Kıvırcık saçların vardı omuzlarına dağılan ve tatlı bakışların içimi dağlayan. Çok sürmedi sana aşık olmam.

Cep telefonu da yoktu o zamanlar. Okuldan gelince beni arardın, sesini duymak için evden dışarı çıkmazdım. Telefonun başında az mı bekledim aramanı, az mı istedim beni sevdiğini söylemeni.
Ama sen ben sormadan söylemezdin.

» Hikayenin Devamı

Yine bir yılbaşıydı. Yani Ankara’daydım ve Dikimevi’ne doğru gitmek üzere bir otobüse binmiştim.

Otobüs ağır aksak, ikide bir dura dura yol almaya başlamıştı. İki durak ancak gitmiştik. Otobüs yine aynı ağırlığıyla durdu. Yeni yolcular binmeye başlamışlardı.

Birkaç yolcu bindikten sonra elinde orta büyüklükte beyaz bir bidon bulunan orta yaşlarda bir adam ani bir hamle ile otobüse bindi ve acele ile elindeki bileti tam bilet kutusuna atacaktı ki şoförün esi duyuldu:

» Hikayenin Devamı

O sabah farklı bir sabahtı. Bu yaşta, bu düşünceli tavrını ailesinden kimse anlayamamıştı. Aslında kendisi de anlayamamıştı. Yine okul formasını gördü ve söylenmeye başladı.

İlkokuldan beri okula gitmeyi sevmiyordu. Fakat bugün yeni bir hayata adım atacaktı. Belki mutlu bir hayat bekli de hüzünlü bir hayata…

Okul üniformasını söylene söylene giymişti. Babası yine akşam sarhoş gelmişti fakat kendisi buna alışmıştı. Kalktı, babasından harçlığını aldı ve evden çıktı.

» Hikayenin Devamı

Ne güzel de uyuyorsun, huzur dolu. Dudağını da bükmüşsün küçük bir bebek gibi, gömülmüşsün yastığa.

Yüzünü okşuyorum. Uyandırmasam mı acaba, geç kalsa, kaçırsa uçağı, bir gece daha benim olur diye düşünüyorum. Biliyorum birazdan gideceksin yine çok uzaklara, hasretimle ben yapayalnız kalacağız bu korkunç sessizlikte.

Kaç kere gönderdim ben seni böyle boynum bükük, kaç kere baktım ardından, gözlerim dolu, boğazım düğüm düğüm, kaç kere istedim giderken dönüp bakmanı. Sense hiç bakmadın.

» Hikayenin Devamı

Çocukluğun bitmesinin belirtileri nelerdir? Nasıl anlaşılır bu? Bir anda mı olur, yoksa yavaş yavaş mı?

Tek seferde olduğunu iddia ediyorum. Tek bir anda, tek bir olayla. Bu sabah yağan karı görünce madde madde aklıma gelmeye başladı bu. Sadece çocukluktan çıkmak değil, bünyenin hayallerden uzaklaşıp, aza razı olmaya başladığı vakitlerin geldiği anlar nasıl anlaşılır bir sıralayalım;

1- Kar yağdığında mutlu olmayı bıraktıysanız büyümüşsünüzdür.

» Hikayenin Devamı