Sonsuzluk nerde baslar? Senin masum bakışlarındaki derin denizlerde mi yoksa yüreğinin en kuytu köşelerinde mi? “Aşk nedir?” diye sorsam sana, adımı söyleyebilir misin acaba? Sende benim kadar yürekten “Aşığım sana” diyebilir misin?

Sadece seni hatırlattığı için seviyorum denizi. Kaptanlık mesleğinden kalma fırtınalar var hala hayatında. Alabora olmaya korkan bir yürek var içinde. “Ya olmazsa, ya sevmekten vazgeçerse” dediğin bir sürü an var biliyorum.

» Hikayenin Devamı

Ders çalışma ümidiyle saati 03:00′e kurup, alarm çalınca bu defa 04:00′e kurup, dörtte uyanınca 05:00′e kurup tekrar yatıp, ardından geç kalmadan önce son kalkış 06:00′da uyandığında, sağanak yağmurda yürürken oynak bir kaldırım taşına basmanla beraber sıçrayan sularla pantolonun battığında, bıkkınlığın ve umutsuzluğun kolları benliğini sarıp sarmaladığında, vitrin camındaki yansımana bakıp “Tipe bak tipe” derken küçümseyerek, o çok sevdiğin fakat adını bile bilmediğin kızı görüp de gene her şey normalmiş gibi geçip gittiğinde, sorumluluklarını yerine getirmeyip de haklı görünmek için başkasını suçlamayı ya da kendini acındırmayı kurarken kafanda, bir yandan hamburger yiyip bir yandan zayıflamayı düşünürken, nihayet o malum soru dökülünce dudaklardan, yeter artık “Nasılsın?” dendi mi bir kez de “İyiyim” deme be abi!

Her şeyin nedeni var aslında. Seni tanımamın da, sana aşık olmamın da. Her şeyin bir nedeni vardı. Ama gidişinin bir nedeni yoktu işte. Beni terketmenin, benimle kurduğun bütün hayallerinden vazgeçip başkasının olmanın.

Belki de sevmemiştin beni benim seni sevdiğim kadar. Kim bilir, ben sadece seviyorsun sanmıştım. Belki de yetmemişti sevgim sana. Ya da fazla gelmişti bu aşk senin küçücük yüreğine. Benim kocaman yüreğimin en büyük parçası sen iken, senin kalbine sığmaz olmuştu benim sevgim.

» Hikayenin Devamı

Tanımadığın biriyle konuşmanın verdiği huzur ne güzeldir. O seni tanımıyor, sen de onu. Bu mükemmel değil mi?

Eğer sen kızsan (sana sarkmayan) bir erkekle konuş, ne kaybedersin ki? Eğer erkeksen (sarkmadan) bir kızla konuş, dinle, anlat, ne kaybedersin ki (sarkmazsan) =)

Sonuçta hiç tanımadığın biriyle konuşmak gerçekten de çok iyi geliyor insana. En azından ben çok seviyorum. Dene ne kaybedersin ki?

Kollarını iki yana açmış, öylece duruyordu ayakta. Yüzü bulutlara dönük ama gözleri kapalıydı. Yanağında kıvrık bir gülümseme vardı. Kıvrık ve mutlu.

Rüzgar kulağında ıslık çalıyordu. Kıvrık yanağı yüzünden istemeden aralanmış ağzından içeri, saçlarının arasına ve yakasından göğsünün içine küller sokuşturdu rüzgar. Gıdıklandı. Daha bir gülümsedi.

Toprağın ıslak ve çamurlu kokusunu aldı, çekti içine. Öyle derin çekti ki, genzi yandı. Toprağın kokusuna duman ve barut karıştı birden. Korktu.

» Hikayenin Devamı