Aşkımı böyle unutacağım
Blue yazmış
Terkedilmenin dayanılmaz ağırlığı altında beynim kalbimle savaş halindeyken, belki bir umut, biraz olsun kalbimin acısı hafifler diye başladim yazmaya.
Bir buçuk yıllık bir ilişkiye ”Elveda!” dedirtildim. Kalbim kırık ve inanılmaz bir şekilde acı çekiyorum.
Peki suçlu kim? O mu ben mi?Ya da bu soru gerçekten sorulmalı mı? Beni sevmiyor ve hayatında istemiyor. İşte bu kadar basit.
Peki benim onu hayatımdan tamamen çıkarmam için daha kaç evrelik duygu hallerinden geçmem gerekiyor?
- Onu hatırlatan her şeyi toplayıp gözümün önünden kaldırdım.
- Resimlerini sildim ve baş ucumdaki resmini çöpe attım.
- Sırf aynı marka sigara içiyoruz diye sigaramı değiştirdim.
- Terkedilmekle ilgili bir kitap aldım. Kısaca kitap özellikle terkedildikten sonra duygularımızla nasıl başa çıkmamız ve olası davranış bozukluklarını engellememiz icin bir nevi klavuz. Adı; “It’s called breakup because it is broken“.
- Rejime ve spora başladım.
- Saç şeklimi değiştirdim.
- Arkadaşlarıma daha çok vakit ayırıp, evde abur cubur yiyip kendimi zavallı hissetmek yerine daha çok sosyalleştim.
- İşime daha çok ağırlık verdim.
- Özgeçmişimi güncelleyip, yeni iş başvurularında bulundum.
- Bir haftalık tatil planı yaptım.
- İşimle ilgili yeni bir kursa kayıt oldum.
- Telefon numarasını, e-mail adresini sildim, MSN hesabını bloke ettim.
- Bu akşam arkadaşlarımla dışarı çıktım ve yeni birisiyle tanıştım. Yeni bir ilişki istemiyorum. Sadece yeni bir arkadaşlık başlattım.
- Müzik koleksiyonumdan onu hatırlatan bütün şarkıları sildim.
- Terkedilmekle ilgili bulabileceğim bütün makaleleri okudum.
- İkimizin de iyi insanlar olduğunu, sadece birbirimizi mutlu edemeyeceğimizi kabullenmeye çalışıyorum.
- Son olarak bu siteye üye olup duygularımı onun yerine sizlerle paylaşıyorum.
Sonuç: Canım hala çok acıyor. Onu hala çok seviyorum. Hala bana dönmesini beklediğim için kendime kızıyorum. Biliyorum ki sadece zamana ihtiyacım var. Aynı zamanda bir an önce bu acıdan kurtulmak istiyorum.
Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler. Lütfen bildiğiniz ve benim denemediğim bir yol biliyorsanız paylaşın.
Teşekkürler.
 
 Loading ...
|
|
27 Mart, Perşembe , 2008
Perşembe, Mart 27th, 2008:
Paylaşmak güzel şeydir.Ne güzel düşünmüşsün.Derdini içine atıp büyütmek,kahrolmak yerine insan bir yere iki satır karalayınca gerçekten hafifliyor.Yazdıkça rahatlıyor,yazdıkça rahatlıyor…
Ayrılık henüz yeni,öyle anlaşılıyor.Sen onu bu kadar severken karşı tarafın ”Elveda!”demesi acı olmuş,kalbin kırık.Fakat bu akıbete uğrayan ne çok sevgili var.İlişkilerde karşı taraftan biri illa terkediliveriyor işte.Normaldir,çok normal…Fakat @blue ben sana gerçekten hayran kaldım.Ne güzel hemen derlenip toparlanma moduna girmişsin.Yaşamını idame ettirebilmen ve en kısa sürede kendine gelmen için gereken ne varsa hepsini bilmiş,bulmuş,uygulamaya koymuşsun bile.İnan benim aklıma gelmezdi çoğu.Süpersin !!! O zatı muhterem senin gibi birini hiç hak etmiyormuş.Sık sık bunu düşün bir de.
Şimdi bu yazıyı okuyan binlerce kişiye ne çok yardımcı olacak,yol gösterecek bu yazdıkların hiç düşündün mü?Tüm maddeler çok güzel..
Zaman…Evet sadece zamana ihtiyaç var unutman için.Bu yazıyı hazırlayıp bize sunan biri zaten zamana en büyük yardımcı.Çok çabuk ve sağlıklı bir biçimde unutacaksın bence :))
Perşembe, Mart 27th, 2008:
Sorun buradan bakınca görülemiyor. Sana en yakın sensin, kendin tamir et. Başkası edemez.
Perşembe, Mart 27th, 2008:
unutma ki, nereye gidersen git kalbinide yaninda gotureceksin… sevgiyle kal.
Cuma, Mart 28th, 2008:
onu unutmaya çalışmamak,bünyeyi gereksiz bi strese sokmamak onun var olduğunu bilerek ama onsuzda yaşanacağını görerek normale dönme ve eski sevgilinle normal bi hayat yaşamak
Pazar, Mart 30th, 2008:
Daha ağırını yaşadım demek ne kadar doğru olur bilemem; ama ben de beraber büyüdüğüm insandan ayrıldım. 5 senelik birliktelik bitti gitti. Üniversite son sınıftayım şu an. Onu hatırlatıcak herşeyi, ondan kurtulmak için değil de, ihtiyacım olduğundan dolayı sildim. En azından bunun ayrımını yapabildim. Yaklaşık 6 aydır ayrıyız, içimdeki acıdan kurtuldum diyemem; ama en azından onla birlikte yaşayabilmeyi öğrendim. İlk zamanlarda sürekli bi sonbahar havasında geçiyodu günlerim. Kırmızı gözlerle, yanımdan geçen herkesin yüzüne bakıodum, belki onu görebilirim diye; fakat bunun gereksiz bi çaba olduğunu gördüm. Zamanın aslında herşey için nasıl da yeterli olabileceğini gördüm. Çok fazla film izledim, çok kez dışarı çıktım arkadaşlarımla. Kendi dünyamın merkezinde ben olmalıymışım bunu öğrendim. Şimdi en azından yeni gün, yeni bişeyler getirir elbet diyebiliyorum. Sevgiler…
Pazar, Mart 30th, 2008:
Oncelikle bir insanı neden,nasıl,niçin hayatımızdan cıkarırız bunların cevaplarına bakmalısınız.
İstiyor ve cıkaramıyorsanız ve bu sorulara cevap bulamıyorsanız benim belki yanlış olabilecek ama kestirme bir kurtuluş olabilecegini dusundugum fikrim; ona kızmaya calısmak hatalarını gormeye calısmak, hatta ondan nefret etmeye calısmak ve sonunda da etmek!!
Yanlış da olsa sıkıntılarınıza en kısa yoldan care bulmanız bir yol bu bence.
Hımmm kendiniz kızacak bir husus bulamıyormusunuz…O zaman onu, sizi kızdıracak davranısları sergilemesine zorlayın.Ama unutmayın bunu cektiginiz sıkıntılardan kısa yoldan kurtulamınız için soyluyorum ve ekliyorum; bu davranısların yan etkisi, gecmişte onla yasadıgınız guzel anılara golge dusurmesidir.
Eh kestirme yol biraz acı verir….
Pazartesi, Mart 31st, 2008:
en yakın dostum Xanax :(
Pazartesi, Nisan 7th, 2008:
Gerçekten mesele bu: “İkimizin de iyi insanlar olduğunu, sadece birbirimizi mutlu edemeyeceğimizi kabullenmeye çalışıyorum” noktasına ulaşmak. Yani heralde öyle olsa gerek. Benim deneyimimde bizim ayrılmamız bana çok mantıklı gelmiyordu ama kader de öyle söylemiyor işte. Ayrılık diyor başka bi şey demiyor.
Ya sevdiğim kadar sevilmedim, ya tamamen kandırıldım ya da bazı şeyler var ki aşkı 2. plana atıyor. Ama bu benim aşk anlayışıma hiç uymuyor. O zaman aşk nerede ki? Sizin anlayışınız nasıl bilmem.
Pazartesi, Nisan 21st, 2008:
ya okudum ve etkilendim çünkü insan böyle durumlarda kendini dünyada tek terkedilen insanmış gibi görüyo.ama görüyorumki benim durumumda olan sadece ben değilim.
aynısını yaşıyorum bende.
unutmaya çalışmak bile aslında onu unutmamak biliyorum.
çünkü kendimle yüzleştiğimde sen şuan neden film izliyosun diye sorduğumda kendime aslında zaman geçsin onu düşünmiyim diye cevabı onu bana yine hatırlatıyo.
aslında biliyorum bu bir süreç. bi zaman sonra sadece film izlemek için film izliycem biliyorum.
geçiyo ya zamanla..
ama fikirler harika gerçekten.
Salı, Mayıs 27th, 2008:
en iyisini yapmışsın keşke herkez senin kadar bende dahil dirençli olabilsek
Cumartesi, Haziran 7th, 2008:
Bu sayfada yazılanlara bakıyorumda tek acı çeken tek ayrılan ben değilmişim diyorum.Ama insan kendiyle başbaşa kalınca dünyadaki en büyük acıyı sadece kendi çekiyo sanıyo ve diyoki Allahım neden hep ben yaptığım yanlış ne yada terkedilmeyi gerçekten hakettim mi? Ben acımı yenemiyorum başa çıkmayı bilemiyorum şu hayattaki hiçbişey benim için anlam ifade etmiyo bazen kendime kızıyorum belki doğrusu budur diye ama düşünüyorumda doğrular benim acı çekmemlemi sınırlı… neden hep ben çok sevmek bağlanmak neden bu hayatta suç oluyo illaki kötümü olmak lazım değer görmek için.Benim yüreğim yanıyo ve biliyorumki bu acı geçmicek tek düşüncem bu hayattan biran önce gitmek ben onsuz olamam ben onu şu dünyadaki herşeyden çok sevdim.
Sevgi çok farklı bişey umarım beni anlayanlar vardır.Belkide çoğunuz bana içinden kızıyo bu kız kafayı yemiş hayatı onunla sınırlı görüyo diyo ama hiçkimse yüreğimde neler yaşadığımı nelerle savaştığımı hissedemiyo.Son olarak tek bişi söylücem sevdiğiniz insanları her ne olursa olsun üçüncü kişiler için silip atmayın geriye dönüp baktığınızda arkanızda kalan tek şey parçalanmış bi kalp ve önemsizde olsa saçları bir gecede ağarmış insan kalır…
Pazar, Haziran 8th, 2008:
seni tutana aşk olsun düşünceler güzel ama tavsiyem ayrılık dönemlerinde kitap okumamaktır neden diyeceksiniz bence kitap okuyan insan düşünür kafasına takar unutamaz bence yeni bir arkadaşlıkta çözüme kavuşabilir belkide başkalarıda duyar ve sen mutluyken o kahrolur ( not : kendimden biliyorum)
Pazartesi, Haziran 9th, 2008:
mrb.yorumlar cok güzel gercekten.herkesin ayrı bi derdi war ama bu we buna benzer seyleri duydukca okudukça insan bitek ben degilmişim diye düsünerek yarası biraz hafifliyo.bu dünyada herkes geçici.belki şimdi degil ama daha cok baglandıgın bi zamanda da olabilirdi beterin beteri war misali.ben ‘O’ askere gitmeden 9gün önce ayrıldık gecen 3yıldan sonra bitti.ama herseye ragmen hayat dewam ediyo.we unutmamalıyız ki asıl AŞK RAB’dir herkes gider ama o hep bizimledir.Allah sabr wersin hepimizin yar we yardımcı olsun.dua ile…
Pazar, Haziran 15th, 2008:
evet arkadaşlar şu an canım çok yanıyor sizin bu yorumlarınızla kendime haksızlık ettiğimi anladım ama elimde değil ah şu şarkılarda olmasa demi arkadaşlar unutturmuyor
Salı, Haziran 17th, 2008:
aynı şeyi bende daha yeni yaşadım. Her şey çok güzel giderken 15 gün önce bana “seni çok seviyorum ,sakın değişme ,sakın ayrılmayalım işlerimi yoluna koymamı bekle herşey güzel olacak seninle evlenmek isiyorum” diyen adam 10 gün sonra istemiyorum,yapamıyorum, çok düşündüm diyip 2 yıllık ilişkimizi bitirdi terketti beni ve onu ne kadar çok sevdiğimi ve onun için yapığım bütün fedakarlıkları unutarak kırmamaya teselli etmeye çalışıp usulca gitti. Ama kırdı bende daha ilk günüm aklımdan çıkmıyor ve hayatım boyunca hiç bu kadar zavallı hissetmedim kendimi. İşimde ,sosyal yaşantımda o kadar güçlü, başarılı, hırslı olan ben ona yenik düştüm mücade etmemi istermisin dedim hayır ısırar etme dedi bende pişman olsun istiyorum ona verilecek duygusal çöküşü bende ona yaşatmak istiyorum ama nasıl? saygıyla kalın
Cumartesi, Haziran 28th, 2008:
Benim gözlerim doldu okurken;çünkü ben de çok degil bir sene önce aynı duyguları yaşadım…fakat benimki biraz daha farklı……ne yaparsan yap eger onu gerçekten sevdiysen hiçbir şey unutturmaya yetmez…senin önce kendinden kurtulup geçmişini unutman gerekir ki bu da zamanla olur…zaman her şeyin ilacı…söylenecek çok fazla söz yok…sabret ve umutlu ol…yazın güzel tbr ler…
Salı, Temmuz 1st, 2008:
bende bende aynı acıyı yaşıyorum ve seni çok ii anlıyorum arkadaşım sevenler ayrılamasa ah şu ayrılık olmasa:((( ellerine yüreğine sağlık
Çarşamba, Temmuz 2nd, 2008:
Çok üzgünüm ama ben bu yazıyı ve yorumları okurken istemeden gülümsedim.Sanırım yaş ortalamalarınız daha çok genç.En unutulmaz denilenler bile unutuldu.En büyük acılar bile yok oldu.Ölenin ardından bile artık akan göz yaşları azaldı.Ve şunu söylemek istiyorum inanın değmez ,kendinize bu kadar acı çektirmeye değmez ,geçen her saniye asla bir daha yaşanmıyor .aynı noktada takılıp kalmak anlamsız.Varsayımki şu an sevdiğiniz halde sizi terkedenlerle birliktelikleriniz sürdü aradan yıllar geçti,10 yıl geçti,15 yıl geçti.Oturun hayal edin.Aşk sevgi nerede diye aradığınızı göreceksiniz.İnanın değmez .Lisedeyken birine deli gibi aşıktım.Az göz yaşı dökmedim.O ise beni hiç umursamıyordu.Sonra ben üniversite için bşka şehre gittim.Üniversite bitip döndüğümde O’nunla karşılaştım.Kendime inanamadım Bu adam içinmi göz yaşı döküp kendimi perişan etmiştim dedim.
Çarşamba, Temmuz 9th, 2008:
bir insanı unuttum demek onu hala hatırlamak demek.nefret etmek bile o kişiye karsı beslediğin bir duygudur.eger bır ınsanı unutmak ıstıyorsan gercekten ona hıc bır sekılde hıc bır duygu beslemeyeceksın notr olacaksın kı o kısı senınn kalbını hıc bır duyguyla carptrmamalı cunku nefret etmek bıle bı sureden snra degısebılıor. herkes unutuluor kımse unutulmas deıl tabıyıkıde hayat oyle oyunlar oynuor kı ınsana bazı dertlerı dusunemıorsun bıle o kadar cok sey yasıyorsun kı bunalr snn ıcın artık kafaya takmaya degmıycek ayrntı olarak kalıor yuregnde bu yuzden kımse ıcın kendını usmeye degmes degmıo da zaten hayat senn ve yaşamalısın ıstedıgın gbı ozgurce kendınce severk gururlu ve her zamn bası dık.umarım yardımcı olabılmıstr bıras da olsa kendı fıkırlerım sadece paylasmak ıstedım.:)
Perşembe, Ağustos 28th, 2008:
evet bende terkedildim.yüreğim çok acıyor.6 ay oldu.ama acımda zerre azalma olmadı.7 yıllık bir ilişkiydi.arkasına bakmadan senle mutlu olamıyorum dedi ve bir anda gitti hayatımdan..şimdi benimde onunda önceden tanıdıgımız bi kızla birlikte,insanlar onun çok mutlu oldugunu söylüyorlar…el ele görüyorum ikisini..öyle çaresizim ki,yapacak hiç bir şey yok..dönmesini beklediğim için kızıyorum kendime,dönse kabul etmeyeciğimi bile bile dönmesini beklemek…
hayat işte..belkide 7 yıl boyunca mutlu değildim kendimi kandırdım..bunu hiç itiraf edemedim kendime bile..biz mutlu değildik,ben öyle sandım,olur sandım,biliyordum bir gün gideceğini sanki..boynuna sarıldıgımda gözlerimi kapatıp yalvarırdım alllaha allahım nolur onu benden alma! diye.. o zamanlardan hissetmişim ayrılığı hisstmiştim ama kabullenmeye cesaretim yoktu..çırpındım bataklıktaki bir kuş gibi..içim acıyor..caresizim..cok güçsüzüm:((
Cumartesi, Kasım 1st, 2008:
ben suan senin yasadıklarının aynısını yasıyorum unutamadım ama yapacak bişey yok inan bana zaman herseyin ilacı ilk gunlerdeki gibidegilim ama unutulmuyo işte heleki ilkse senin icin hic unutulmuyo uzulme sakın onu kasısında kendini ezik bir sekilde gosterme eger seni azcık sevidyse geri donecektir sevmiyorum demesine bakma