Baba, peki beyazlar içinde hayal edebiliyor musun beni?
nur_perisi yazmış
Sensizliğin tokadı yine öyle ağır geldi ki, bu defa kaldıramayacak sandı bedenim bu yükü. ”Sensizliğe alıştım artık, sana ihtiyacım yok artık” derken anladım ki, ben hep kendimi kandırmış durmuşum.
Seni hiç affetmeyecek yüreğim vardı ya hani? O yürek dile gelip neler anlatmak istemiş, ne kadar dert biriktirmiş içinde de benden bile saklanmış.
Sana hep isyan dolu gönderilmemiş, elimde, avucumun içinde, yüreğimin en köşesinde sakladığım mektuplar vardı ya hani, işte belki bu da onlardan birisi.
İsyan mı ediyorum, sitem mi ediyorum bilinmez. Ama sensizliğin acısı yüreğimi fena dağladı. Sensizliğin acısı canımı bu defa gerçekten fena yaktı.
Biliyor musun baba, kızın büyüdü artık. Ve işte hayaline yaklaşmasına çok az bir zaman kaldı. Sevdiğiyle mutlu bir yuva kuracak ama nedense içinde hep bir eksiklik yaşayacak.
Canım acıyor biliyor musun? Öyle şiirlerdeki gibi sol yanım değil, sadece yüreğim değil, bütün bedenim tırnak ucuma, en zayıf noktama kadar sızlıyor.
Sen hiç babasız kaldın mı baba? Hiç babasızlığın verdiği acıyla büyüdün mü? Her gün boynunu büktü mü babasızlık?
En mutlu anında bile, bir düğüm olup saplandı mı tek tek mutluluklar boğazına? Dilinin sustuğunu, yüreğinin kilitlendiğini, ne yöne baksan çıkmazda olduğunu yaşadın mı sen?
Bilir misin baba, babasızlığın getirdiği büyük sorumlulukları? Bilir misin can acılarını, bilir misin her gece yatağımda attığım sessiz çığlıkları?
Kızmıyorum sana artık eskisi gibi. Yazmıyorum da farkındaysan. Ama nedense bu defa her şeyi paylaşmak istedim seninle.
Benim bir yuvam olacak baba. Benim bir evim olacak. Ama o evimde hep bir eksiklik olacak. Sana yazdığım hiçbir şeyi almayacağım ben o eve. Sana ait bir resim bile asılı olmayacak evimde.
Belki köşede kimsenin ulaşamayacağı, ara sıra dertleşmek istediğim bana özel küçük bir resmin olur yine de.
Adını anmayacağım da eskisi gibi. Ama son defa gelip göreceğim seni. Beyazlar içinde olmasa da, parmağımda yüzük, namusumu emanet ettiğim, uğruna her şeyden vazgeçtiğim, gözümden sakındığım sevdiğimle geleceğim bir gün sana.
Annem kadar olmayacak belki. Ama omzunda ağlayabileceğim erkek gücüne ihtiyacım olduğunda ”İşte sığınağım” diyebileceğim bir erkek girdi senden sonra hayatıma.
Babalar hep çocuklarının erkek olursa askerlik, kız olursa gelinlik çağlarını merak ederler ya. Sen de merak ediyor musun baba? Bir zamanlar ”Bebeğim, küçük kızım” diye sevdiğin beni beyazlar içinde merak edip hayal kurabiliyor musun?
Yoksa sen hayal kurmayı da mı unuttun? Hatta yoksa sen yüzümü de mi unuttun? Bunu yapmadın, yapamazsın biliyorum. İnsan evladını unutur mu hiç?
  
 Loading ...
|
|
18 Aralık, Salı , 2007
Salı, Aralık 18th, 2007:
anlamadım… anlayamadım… baban öldümü? yoksa sizi bırakıp başka bir hayatımı seçti?
Salı, Aralık 18th, 2007:
Bizi bırakıp başka bir hayatı seçti….
Salı, Aralık 18th, 2007:
Ben de öldüğünü sanmıştım babanı.Öğle olmadığını da sevindim doğrusu.Si
Salı, Aralık 18th, 2007:
Aaaa ne oldu da bu yorumun yarısı nereye gitti anlamadım.Bak sinir oldum şimdi.
Salı, Aralık 18th, 2007:
Neyse ben kaldığı yerden devam edeyim bari.Sizi bırakıp gitmesi ise ayrı bir üzüntü kaynağı tabi bunun acısını da senden daha iyi kimse bilemez.Hayat herkese farklı yüzünü gösteriyor;kimine daha kolay kimine zor,kimine ise zorluk demek bile hafif kalır…Senin ki de tabi herkesin yaşadığın zorluklardan daha ağır.Hep merak etmişimdir acaba babalar çocuklarına ya da ailelerine verdikleri acıların ya da zararların farkında olsalardı gerçekten hala aynı yanlışlarını yapmaya devam ederler miydi?Allah sana bundan sonra hayatını birleştireceğin erkekle ömür boyu mutluluk versin.Umarım ki pişmanlıklar yaşamayacağın bir evliliğin olur ve yine umarım ki sen ve eşin çocuklarınıza iyi bir gelecek sunabilirsiniz.Şimdiden mutluluklar diliyorum.
Salı, Aralık 18th, 2007:
Çilekbahçesi güzel açıklamaların için teşekkür ediyorum..Umuyorum ki ben ve evleneceğim kişi çocuğumuza gerçekten iyi ve mutlu bir hayat vereceğiz..Allah kötü bir kader yazmadığı sürece..
Salı, Aralık 18th, 2007:
Gelinliğin kadar beyaz bir sayfa açılsın önüne… Senin göremediğin baba sevgisini eşin çocuğuna gösterecek ve sende öyle bir anne olacaksın eminim ki :) Yine de babandır kötü söze hakkım yok ama herkez taşıyabileceği sorumluluğun altına girmeli… sevgiler!
Çarşamba, Aralık 19th, 2007:
..ellerine saglıkk cok güzel ifade etmıssın…….umarım mutlu olursun bundan sonrakı hayatında.
Cumartesi, Aralık 22nd, 2007:
nursen acını anlayabiliyorum ne diyecegimi de bilmiyorum benim hikayemde bunun biraz değişigi var ama yok gibi bu daha kötü umarım ilerisi gönlünce olur evliliğin hayırlı olsun senin çocugun babasızlık çekmicek bende kendi çocuğum oldugunda çektirmice bende yaşıyorum o eksikliği
Salı, Aralık 25th, 2007:
Çağla umarım en güzel günler seninle olur ve yaşadığın eksikliği çocuklarına yaşatmassın..dualarım seninle..
Çarşamba, Aralık 26th, 2007:
hic aramadin mi babani? belki dönecek cesaret edemiyor, belki onu senden calanlar aklina girip düsüncelerini celiyor. öyle ya bir yuvaya ragmen, bir evlada ragmen onun aklini celebilecek bir fettan kadin seni ve evini unutturmak icin de elinden geleni yapacaktir. nedense erkekler bu konuda biraz zayif olabiliyorlar. simdi seni terkettigi icin kizmayi ya da sitem etmeyi birak ve ara babani, ona geri gelmesini sagliyacak köprüleri kur, gemileri yap eger yine gelmezse en azindan senden günah gitmistir. ya da eger istedigi bir hayati yasiyor ve dönmeyecekse en azindan dügününde beline o kirmizi kusagi baglayacak adam olmasina izin ve firsat ver eminim bu onun da istedigi bir seydir. ha bir de abla tavsiyesi sana. sakin o kadini kötüleme. ayrilik iki insanin hatalari ile olur ve belki de bu konu da annen bir takim yanlislari ile bilerek ya da bilmeyerek babani o kadinin kucagina itmistir sakin ol ve babani baba olarak geri al ama onun bu gün deger verdigi ve yaninda oldugu insanlari iterek ve tepeliyerek degil oldu mu evladim. bu iste suclu aramaktansa, babani kazanmaya calis bu hepinizin hakkinda hayirli olur emin ol. sana bol sanslar güzelim.
Çarşamba, Aralık 26th, 2007:
canim elbette ki böyle bir iliskiye razi olan ve yuva yikan durumundaki kadina hele de senden babani caldigi icin kizman dogal ama bu belki de babanin sana tepki göstermesine neden olacak bu yüzden hesaplasmayi zaamana birak ve su anda sadece babani kazanmaya bak ve sakin sana geldiginde annenin de bir kocasi olacak hayaline kapilma. annen neler anlatti bilmem ama eminim her insan gibi olaya kendi yanindan bakti. birak bir de sakin kafayla baban anlatsin olanlari. ama bunun icin de acele etme ve ona sevgi ve saygida kusur etme. hersey gönlünce olsun bebegim
Çarşamba, Aralık 26th, 2007:
ABLACIM TŞK EDERİM YORUMLARIN İÇİN AMA KEŞKE BABAM BİR YUVA KURSAYDI VE KEŞKE BEN ONU O YUVASINDA MUTLU GÖRSEYDİM..OYSA BABAM BİZİ SADECE İÇKİ ŞİŞELERİ UĞRUNA DEĞİŞTİ, İŞTE CANIMI ACITAN EN BÜYÜK YARAM BU OLDU HEP..ARADIM ULAŞMAK İSTEDİM AMA BİR TARAFIM HİÇ AFFETMEDİ, ONUN BİZE ULAŞMASI İÇİN ELİMDEN GELENİ YAPTIM MADDİ MANEVİ AMA ULAŞMAK İSTEMEDİ..ÖNÜME KİMSE GEÇMEDİ AKSİNE ONA KİN DUYAN YANIM DIŞIMA YANSIDIKÇA HERKESİN TEPKİSİNİ ALDIM ANNEM DAHİL OLMAK ÜZERE AMA EVLAT YÜREĞİ HERŞEYİ BİR KEREDE AFFEDEMİYOR..ZAMAN İLERLEDİKÇE ONU GÖRME HEVESİM ARTIYOR AMA YÜREĞİMİN ACISI ÇOĞALIYOR TAM 18 YIL OLDU DİLE KOLAY…
Çarşamba, Aralık 26th, 2007:
isin zor ama imkansiz degil yavrum.baban dünya yüzünde oldugu sürece ona ulasma sansin var. belki de o müptelasi oldugu icki ile sizlere zarar vermemek icin sizden uzaklasti. bunu düsün ve babani bir psikologla konusmaya ikna et kimbilir belki o süngere dönmüs vücuda bir kurtulus kaapisi araliyacaksin. seni anliyorum ama kücüklerin büyükleri affetmesi hic de dedigin gibi zor degil ve anaya babaya küsmek dinimize de aykiri.
simdi adimlarini sadece dügününde babani yaninda görebilmek icin degil belki de babani kendisinin en büyük düsmanindan kurtarmaya ayarla ve bu yolda ilerle elbette kolay olmayacak ama sen bu savasi göze alirsan ve dogru yerlerde, dogru sözlerle babana ulasmayi basarirsan belki de mümkün cocugum.
Perşembe, Ocak 3rd, 2008:
Aynı duyguları paylaşmak ne kadar zor :((
Salı, Ocak 29th, 2008:
ölüm yani babamın yaşarken ölecegini düşünmek bile acıtıyor hep bunu düşündüm çocukken şimdı hep tabutların içinde görürdüm artık bu saplantı olmuştu bende birgün din hocamıza sormuştum rüyamı anlattım oda bana sadece sevdigin ölmesi sadece sende saplantı olmuş babanın ömrünü uzamış demişti hala korkuyorum babam olmazsa ben ne yaparım ama ölüm ya bu ya kimin önce gidecegi belli degil ama yaşarken babandan uzakta olman dahada kötü babamın kardeşimle bana söyledigi şey işten gelince sizi görmek siiz öpünce yorgunlugum gidiyor diyor ama belki biz bunu anlayamıyoruz çünkü çocugun olunca anlarsın diyor annnem evlenmek çok uzak aldatılınca insan artık karamsarlaşıyor
Çarşamba, Mart 26th, 2008:
merhaba..yazıyı okuyunca öle kötü oldumki…bende 23 sene baba hasreti yaşadım hemde babamı hiç tanımadan sesini duymadan yanımdan geçse tanımıycak bi haldeydim..onu hep suçladım gelip beni görmek istemiyor yanımda olmuyor die ama belli bi yaştan sonra insan dahada ii anlıyor..heleki seninde dediğin gibi evlenmek üzereyken..haziranda benimde düğünüm var geçen sene babamı bulmak için kendimle savaş verdim resmen. sırf içimdekileri ona dökebilmek için..kinimiii nefretimi ne varsa yüzüna haykırabilmek için…buldum babamı ve ilk konuşmamızda BANA KIZIM DEMESİ YAVRUM DEMESİ O 23 SENENİN KİNİNİ RESMEN SİLDİ GİTTİ …bu yüzden ne olursa olsun babanı suçlama..ne yaşanmışsa yaşanmış kabul ama o senin baban..insan öle çok yokluğunu çekioki..iyiki bulmuşum babamı diosun sonunda…Allah seninde gönlüne göre versin ama benden sana nacizane bi tavsiye içindeki kendinle olan savaşa son ver ve git babana sımsıkı sarıl onun o sıcaklığı öle ii gelioki.
Pazar, Kasım 23rd, 2008:
babam artık yok .keşke gitmeden önce beni afettiğinisöyleseydi.lütfen sizlerde büyüklerinizden herşey geç olmadan özür dileyin