Bir yeni düşman, bir yeni kardeş
reddark yazmış
Postahanede çalışanlara dediler ki; “Ya emekli olun,ya da tayin alın”
Baba da ne yapsın, emekli olup kıt kanaat geçinmektense “Çalışırım” demeyi seçer. Apar topar tayin alma işlemleri başlar, ardından torpil bulup(!) polis dayının yanına, doğuya, Muş’a gidilir.
3 ay geçer, düzen kurulur. Baba ortalarda yoktur. Meğer torpilin torpilini bulup memlekette kalıp, çalışabilir, biz de Allah’tan garip şehirde ama en azından bir akrabamızın yanındayızdır. Hafiften mutluluk…
Apar topar gelmekten dolayı sevilen de memlekette bırakılmıştır. Aldatılmak korkusu sarar her yanını. Gereksiz kıskançlıklara rağmen devam eden bir ilişki…
Aradan tam 2 yıl geçer. Seven de sevilen de unutmamıştır birbirini. Memlekete tatile gidilir sevilen görülür. Yabancı gibi bir sohbet…
Ardından kankanın yanına gidilir. Sevinçle sarılıp, hasret giderilir. Gecenin 1′inde eşofmanlarla voltalar atılır. Ve dumur anı…
Kanka denilen kişi sevilenden hoşlandığını aradan 2 yıl geçtiğini ve sevilen in seven hakkındaki kötü yorumlarını anlatır. Ve nefret dolu duygularla, kankanın sevgisine olan saygıdan ağızdan şu sözler dökülür; “Boşver zaten ben onu hiç sevmemiştim ki…”
Tamamen çökmüş duygularla söylenen sözler kankanın beynine nüfuz eder. İhanet….
Aradan birkaç gün gecer sevilen, seven ve kanka bir kafede oturur. Seven ve sevilen yeni tanışan iki insan gibidir. Kanka sevilene “Seni hiç sevmemiş ki” demiştir.
Oynanan oyundan seven ve sevilen habersizdir. Aşk devam eder… Aradan 10 dakika geçer ve sevilen konuşur;
- “Neden sevmiyorsan 2 yıl beklettin?”
Suskunluk başlar. Kelimeler boğazda düğümlenir. Gözler dolar. Yutkunmaların üzerine sigara ilaç gibi gelir. Ama suskunluk…
Sevilenin gözlerinden yaşlar süzülürken sevenin gözünde çevredeki her şey yok olur. Sadece o vardır sanki dünyada. Güzel bir dekor…
Birden sevilen “Senin kankanla çıkıyoruz” der ve dünya tasarımı tekrar eski haline döner. Bu sırada Kanka ve Seven gözgöze gelir gözlerini kaçırırlar.
Düşmanlık….
Seven sorar
- “Neden?“
Cevap çok basit. Kankanın ağzından;
- “Sen zaten sevmemişsin”
Merhamet maraz doğurur.
Sırf Kanka denilen kişi mutlu olsun diye ve kızgınlıkla söylenen bir söz sevileni yok eder, sevenin gözünde. Oturulan mekana 3 kişi girilip tek tabanca çıkılır.
Kanka artık düşman. Sevilen ise kardeştir.
 
 Loading ...
|
|
22 Kasım, Perşembe , 2007
Cumartesi, Kasım 24th, 2007:
seven de anayiligine doymaz. bu hikaye de burda biter.
Cumartesi, Kasım 24th, 2007:
enayilik diyecektim.
sen nasil oluyorda böyle bir itirafin karsisinda hic sevmediydim zaten deyip yelkenleri suya indirir hem de sanki hic bir sey olmamis gibi bir de pastahane ye gidip onlarla oturursun. ne merhametiymis bu?
kankan dedigin adam seni sirtindan bicaklasin sen ona merhamet duy. bence merhamet zayifa gücsüze duyulur haine degil. hiiiic kusura bakma. ama seninki merhametten cok, aptallik ya da biraz yumusatayim caresizlik.
simdi artik nikahina beni cagir sevgilimi calarsin. davet ederlerse gitmemezlik et me emi!!!
cok kizdim valla. bu e anlat bazen sinirlere hic iyi gelmiyor.
Cumartesi, Kasım 24th, 2007:
Ben de aptallık olarak görüyorum zaten bu yüzden anlatmak istedim…
Pazar, Kasım 25th, 2007:
eğer bu olay gerçekse kanka hariç seven de sevilen de hem aptal,hem korkak,hem sahtekarmış..
aralarında en insan kanka imış.cesurca çıkıp sevgisini sölemiş,iznini istemiş saygısını göstermiş hak etmeyenlerin elinden almış aşkı..
bi kelime için sevgi mi biter yav.
ayrıca o iki eski sevgili asla dost olmaz.bu 3 lü biraraya gelirse o bile şaibeli olur:)
Pazar, Kasım 25th, 2007:
aptallık değil de, yanlışlıklar silsilesi.
hayırlısı diyelim..
Pazartesi, Kasım 26th, 2007:
bu arkadasımın aski geyiklerine uyuz oluyorum,secme ve secilme hakkı var, sansliysan olur bu kadar.Oh.