Dost sandığın kişi yüzünden hayatın kararması
Tusem yazmış
Kime güveneceğiz artık…
Dershaneden tanışıyoruz, aynı sınıftayız ve kendim gibi sandığım ilk insan. 6 ayda her şeyim oluyor. Her şeyimi paylaşıyorum; evimi, yatağımı…
Her günüm onunla geçiyor. Peki sonunda ne oluyor? Ne kadar sevdiğimi bildiği halde erkek arkadaşımı elimden almaya çalışıyor. Benim hakkımda bildikleriyle bir nevi beni tehdit ediyor. Ailemle aramın bozulmasına sebep oluyor.
Bir insan nasıl bunları yapabilir hala anlamış değilim ve hala yediremiyorum. Benim yanlışım erkek arkadaşımla tanıştırmam ve dostum olduğu için araya mesafe koymaya gerek duymamam oldu. Herkesi kendim gibi sanmam ve saf olmam…
Öğrendiğim tek şey; kimseyi kendin gibi sanıpta ailene, ortamına sokmaman gerekiyor bu devirde.
Olayları ayrıntısaıyla anlatamadım çünkü çok karışık ve nerden başlayacağını şaşırıyor insan. Sizden istediğim, ne kadar yanınızda da olsa, her şeyinizi ailenizden başka kimse bilmesin ve iki sevgilinin arasına dost da olsa bir başkasını asla sokmayın.
  
 Loading ...
|
|
2 Nisan, Çarşamba , 2008
Çarşamba, Nisan 2nd, 2008:
Tusem ,Bu yaşadığın olaydan çıkarabileceğin dersleri ilerideki yaşamının pürüzsüz olması için iyice etüd etmen gerekir.Bunlar sırası ile 1) Herkes arkadaşın olabilir ama dost’un asla.Çok iyi tanımadığın arkadaşlarını sakın olaki bazı özel durumlarını paylaşmadan önce dostluk mertebesine terfi ettirme.Tabiiki bu bizim gibi Teyze,Amca mertebesine gelmiş kişiler için yazması,söylemesi çok kolay ama bizde senin gibi geçmişte yaşadığımız acı tecrübeli anılarımızdan sonra bu tecrübeyi edindik.2)İki kişinin bildiği asla sır değildir.Bunu sakın aklından çıkarma ve sırrını çok ama çok elzem olmadan sakın kimse ile paylaşma.Bana göre yeryüzünde sır şayet gerçekten sır ise onu paylaşacak elzem olayda yoktur.3)Senin yaptığın kesinlikle saf lık değil,belliki çok iyi niyetli dost canlısı birisin.Bu duygularını harcamaya değer birini bulana kadar dondur.Unutmaki insan hayatında gerçekten dostum diyebileceği kişi sayısı o kadar çok fazla olmuyor.
Ve son olarakta şayet iki insan gerçekten iki sevgili ise bu iki insanın arasına girmeye hiçbir güç,kuvvet yetmez.Bundanda bir hayır ve ders çıkar kendine.Fazla kendini üzme…Selamlar
Perşembe, Nisan 3rd, 2008:
Tusem,bu senin için kötü bir deneyim olmuş dostluk konusunda.Senin de söylediğin gibi saf bir anına geldi belkide böyle bir insanı dost diye seçmen.Ama inan bana insanın hayatında gerçek dost bir kere girdi mi bir daha çıkmaz.Zaten dost dedin insana da hayatında ya bir ya da iki kere rastlarsın.Ben bu anlamda hiç darbe görmedim.Hayatımda gerçek dostum dediğim herşeyimi de fütursuzca paylaştığım bir var ve asla pişmanlık duymadım.Onunla 10 seneyi devirdik ama bu güne kadar hiç sorun yaşamadık.Hatta anlaşamadığımız çok yerde kavgalar bile ettik ama asla birbirimizi arkadan vurmadık,asla küslük nedir bilmedik.Hatta eşimi o bana tanıştırdı.
Karamsar da olma inşallah bir gün seninde karşına gerçek bir dost çıkar.Her anında yanında olur.Önemli olan kötü zamanlarında yanında olmasıdır.Çünkü iyi anlarını her zaman herkesle paylaşabilirsin.Dost dediğin omuzunda ağlayabildiğin,senin gözyaşlarını çekinmeden dokunup silebilendir.Sanırım ben bu konuda şanslı insanlardan biriyim.