Gözlerinde bir damla yaş gördüğüm küçük çocuk
rezilvezir yazmış
Soğuk Ankara sokaklarında gözlerinde bir damla yaş gördüğüm, küçük bir çocuktu. O küçücük bedeninin içinde, kocaman kalbinde yaşattığı… 10 yaşında olmasına rağmen dev gibi bir adamdı aslında.
Soğuk bir kış gününde Ankara sokaklarında tanıştım onunla. Yanıma gelip “Abi bana para verir misin çok açım” demişti.
Bir anda dibimde bitivermişti. Elimde daha bir parçasını bile yemediğim, o sıcacık simitle yüzüne bakakalmıştım. O kadar içten bir sesti ki gözlerimin içine bakan… O yitik gözleri, anlatamam o duyguları…
Uzattım elimdeki simiti “Yok abi sen ye bana…” susmuştu. Biliyordum para isteyecekti ama boğazında kocaman bir düğüm söylemesine engel oluyordu belki de.
İşte o anda gördüm, o bir damla yaşı. Kocaman gözlerinden bir aksa, seller akacaktı ama o çok büyüktü, ağlayamazdı. Çünkü hep gözyaşı olmuştu hayatında. Ağladıkça daha da çok artmıştı kini, öfkesi.
Küçük bir anlaşmadan sonra konuşmaya başlamıştık. O bana anlatacaktı, ben de ona az da olsa para verecektim. Biliyordum, o parayla midesindeki küçük aslanı doyurmayacağını. Gel dedim yemek yiyeceğiz seninle. Başını salladı.
Konuşmaya başladık. O anlattı. Her kelimesinin sonunu bir kaşık çorbayla süsleyerek. O anlattıkça ben ondan çok kinle doluyordum. Bu kadar küçük bir çocuk nasıl atılır evden. Böyle baba olabilir mi ve daha neler…
Sonunda söylemişti. Parayla bali alacaktı. Yoksa kaldığı yerdeki abileri döverlerdi onu. Onlara götürecekti. Kaldıkları üst geçite gittik. Biraz tedirgindim. Omzumdaki fotoğraf makinasını görünce gazeteci zannetmişlerdi.
Ufaklıkla aldığımız aburcuburlar biraz yumuşatmıştı ortamı. Hepsiyle oturup, konuştum. Onlardan biri gibi. Birisi gelip “Abi sen ana kuzuzusundur, üşürsün al bunu omzuna” diyerek bir battaniye örtmüştü omzuma.
O laf bir iltifattı orada, biliyorum ve gecenin sonunda çok şey anladım onlardan. O çocuklar sadece ilgiye, sıcaklığa, sevgiye aç. Onlar hepimiz gibi. İçten, sıcak bir yaklaşım bizden biri yapıyor onları.
Lütfen bunu unutmayın. O çocuklar da bizim gibi, sadece sevgiye muhtaçlar.
  
 Loading ...
|
|
8 Ağustos, Çarşamba , 2007
Çarşamba, Ağustos 8th, 2007:
yazın burnumun direğni sızlatmyı başrdı REZİL RÜSVA…
hemn ardndn kocaman yasıı 1 ekler bitrmş kadr mutlulk yayldı yüzüme..
Perşembe, Ağustos 9th, 2007:
ufaklığın anlattıkları hala içimde bir yerde saklı şuan ufaklık bir yetiştirme yurdunda uzun süredir ankara’ya gidemedim onu görmeye ama olsun bir evi varya o bana yetiyo
Perşembe, Ağustos 9th, 2007:
bu arada hocam (mskalimero) sende olmasan bizim yazılar yorumsuz kalacak saygilar sevgiler
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
vezir büyükadamsın.
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
eyvallah kardeşim elimizden geleni yapıyoruz işte
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
tatldeym ya..kitap yazmktn, özel derslerdn ve provalrdn fırst buldkça yazyrm..okullr açlnca bu kadr sadk olblyrmym bilemyrm..
beni anlayablenlere selam olsun..tüm mutllklar üzerne yağsn.ama rica edyrm yazılara olmsz eleştri yapncada böyle tatlı talı konuşablelm, hakaret vari yapmm asla zaten.
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
kardes supersin.aslinda olayin detaylarini dinlemek isterim.belki biz de kendi capimizda bir seyler yapabiliriz.ozel mesaj yazarsan sevinirim
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
bence çocuğun peşini bırakma yalnız kalmasın seni bulduktan sonra.
Pazar, Ağustos 12th, 2007:
yetiştirme yurduna yerleştirmek için cok çaba harcadım tabi tek başima deyil yardımcı olan birçok insan oldu. bizim ülkemizde kolay şeyler deyil bunlar küçük bir çocuğa bir şans yaratmak gerçekten çok zor keşke elimden gelen birşey olsa hepsi için.
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
herkezi bilinçli bir toplum olmaya çağırıyoruz kardeşim büyüksün
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
bir kişi bir kişidir çok büyük sevap
Salı, Kasım 20th, 2007:
:)