Bir çocuk istersiniz. Allah da kısmet eder. İçinizde bir tohum yeşerir. Korkuyla birlikte bir sevgi seli kaplar yüreğinizi.

Beklenen gün gelir çatar. Daha kucağınıza aldığınız an evladınızı, o acı, o endişe, o üzüntünün yerini bir sevgi alır. Öyle bir sevgi ki kelimelere sığmaz. Aşktan da üstün. Engin bir derya…

O kadar güzel kokar ki, dünyanın en güzel parfümü bile o hazzı veremez. Koklamaya doyamaz, öpmeye kıyamazsınız. Ağlasa içiniz ürperir, yürürken düşse yüreğiniz ağzınıza gelir.

Onunla okullu olursunuz. Dünya onun üstüne kurulur; annelerin dünyası. Onunla büyürsünüz nakış gibi ilmek ilmek.

Gün gelir çatar, gözümüzden, dilimizden elimizden sakındığımız erkek evladımızı askere göndeririz.

Bu nice bir olaydır ki Yemen’i de geçti. Dost düşman birbirine karıştı. Canımızdaki canı aldı. Bilmezler mi ki onların da anneleri var. Kendi annelerinin yürekleri yanacak büyük bir utançla…

Unutmayın. Tarihte anneler top, mermi taşımış. Cephede omuz omuza savaşmış. Biz yine buradayız. Ve tarih tekerrürden ibarettir. Bütün şehit anneleri acınız hepimizin.

Şehit ailelerine başsağlığı dilerim. Cenab-ı Hak’tan Eyüp Sultan sabrı dilerim. Acınız bizim acımız. Bu evlatlar bizim. Şehitler ölmez, vatan bölünmez. Geldikleri gibi gidemeyecekler.

• Gabar; Eteğinde bir yavrunun izi var
• O benim babamdı
• Beynimin bana oyunu
• Kimdir bu DTP'liler?
• Gönüllü bekçiler