İşte yeni bir gün başlıyor. Yine üzüntüler, sevinçler, heyecanlar yaşanacak yeni bir gün.

Sömürülen duygular, köleleşmiş zihniyetlerle pekişerek birer kurşun asker olacağız bu günde. Kimse kendisi gibi olamayıp, başka kimlikler hevesine bürünerek, tonlarca et yığını insanın peşine düşecek.

Bütün güzellikleri alnından akan teri silen güzel insanlara heiye ederken, tüm hor görülmüş, kokuşmuş duyguları, güzel insanları köle gibi gören gözlere, işverenlere armağan ediyorum.

Öyle anlarım olur ki, resmen küfrederim teknoloji denen her türlü aygıta. Bizi bu hayatttan soyutlayan aletlerden.

İlk kez televizyon çaldı hayatımızın önemli zamanlarını. Akşam olup ev halkı toplanmış, günün stresini atacaksın, eşinle, çocuğunla ya da bir dostunla paylaşacağın iki çift muhabbetin olacak ama araya bir flim ya da dizi girer, çalar seni dostundan ya da o anda yanında bulunan herhangibirini.

» Hikayenin Devamı

İnternetten alışveriş yaparken sanal kartımı kullanıyorum. Her siteden alışveriş yapmıyorum. Güvenilir siteleri tercih ediyorum. Ancak bilmediğim bir siteden alışveriş yapma gafletine düştüm.

Hızlı bir şekilde çiçek siparişi vermem gerekiyordu. Daha önce çalıştığım çiçekçide kısıtlı çeşitler vardı. Aklımda olan çiçek çeşidi sitede yoktu.

Hızlı bir Google aramasından sonra tıkladığım birkaç siteden birini seçtim. İstediğim gibi bir çiçeği bir sitedeki arama sayfasında buldum.

» Hikayenin Devamı

Senelerdir eve gelir gelmez açıyorum, beni dünyadan “koparan” aygıtı. “Bağlan” komutuna riayet ettiğin halde “kopmak” ne acıklı bir durumdur oysa.

Ne büyük özgürlükler veriyor sanal dünya insana. “Hadi, hadi!” diye nasıl da yüreklendiriyor. İnsan ne de güzel aşabiliyor haddini!

Kanlı, canlı hayatlarımızda tatmin olamamış egolarımız, nasıl da alenen, utanmadan tatmin edebiliyor kendini sanal dünyada. Hiç bilmediğimiz, tanımadığımız insanların yazılarımıza, şiirlerimize, yorumlarımıza vermiş olduğu (+) larla, gerçekte sahip olduğumuz (-) lerin üstünü ne de rahat örtüyoruz buralarda.

» Hikayenin Devamı

İşte yine filmi başa sarıyoruz. Yine adın geçiyor ve yine yüreğime kıvılcımlar sıçrıyor. Dışarıda deli gibi yağmur var. Ama o da ne? Nedense içimdeki yangın daha da alevleniyor. Yağan yağmur hatta gözyaşlarım alevi biraz olsun eksiltmiyor.

Dur durak bilmeyecek, bu işkence bitmeyecek. Herkes ondan bir haber getirecek ama kimse iyiyi söylemeyecek.

Koskoca 20 yıl. Anlatılması güç, yaşanması imkansız. Sadece hayali var önümde. Tam 20 yıl önceydi ondan vazgeçişim.

» Hikayenin Devamı