Sonsuzluk nerde baslar? Senin masum bakışlarındaki derin denizlerde mi yoksa yüreğinin en kuytu köşelerinde mi? “Aşk nedir?” diye sorsam sana, adımı söyleyebilir misin acaba? Sende benim kadar yürekten “Aşığım sana” diyebilir misin?

Sadece seni hatırlattığı için seviyorum denizi. Kaptanlık mesleğinden kalma fırtınalar var hala hayatında. Alabora olmaya korkan bir yürek var içinde. “Ya olmazsa, ya sevmekten vazgeçerse” dediğin bir sürü an var biliyorum.

Sana aşkımı nasıl anlatsam bilemiyorum. Her kalemi kağıdı elime aldığımda anılar canlanıyor bir bir. Sana nasıl hayran baktığımı, nasıl gülüp mutlu olduğumu, yanında nasıl huzur bulduğumu ve ayrılığımızı hatırlıyorum.

Gözlerimden bir damla yaş süzülürken seni nasıl özlediğimi fark ediyorum. Ellerim titriyor. Yüreğim acıyor. Ben seni yanımda olduğunda bile özlerdim, şimdiyse çok uzaklardasın.

Sensiz olduğum anlarda İzmir’de yaşamak çok zor geldi. Denizin kokusunu her hissettiğimde yüreğim acıdı. Kaç gece yarısı denize bağırdım tüm kinimi, acımı kıyılarına bıraktım ve kaç gece gözyaşım denize karıştı hatırlamıyorum, o kadar çok ki.

Deniz, deli deniz benim sevgilim oldu yokluğunda. Sıcak bir sevgili, bazen öfkeli, bazen serseri ama beni hiç terk etmedi.

Sana “Suyumsun benim” derdim. “Bir damla su kadar muhtacım varlığına” derdim hatırladın mı? İstediğinde yüreğimin vadilerine yağmur olur yeşertirdin. Yalın ayak koşardı içimdeki çocuk sırılsıklam olana kadar.

Aşık olurdum her geçen gün sana. Su gibisin benim için, muhtacım varlığına ve bilirdim bir gün yemyeşil vadilerime kasırga olacağını, sel olup, afetler yaratacağını bilirdim. Bilirdim canımı yakacağını.

Geriye talan olmuş bir yürek bıraktığında çoktan gitmiştin bile. “Zor” olmuştu bu afetten sıyrılıp çıkmak. Sensiz yaşamaya alışmak kabus gibiydi ama başardım ya da başardığımı sandım.

Bir zamanlar yemyeşil olan yüreğimin vadisi, susuzluktan çatlamış çorak çöle döndü. Kendime bile itiraf edemiyordum. Seni hatırlatan her şeyden kaçıyordum. Korkuyordum kendimden.

Gerçek sevgi her şeye ve bütün zorluklara rağmen unutulmaz. Unutmadık hiçbir zaman sevgimizi ve en önemlisi saygımızı hiç yitirmedik birbirimize.

Hayatı sıfırdan alıp tekrar başladık dolu dizgin aşkımıza. Dün gece yine elimden tutup gecenin karanlığında bana Polaris yıldızını gösterdin, anlattın yine yılmadan yıldızları tekrar öğrettin. Nasıl yönümü tespit edeceğimi kaptan bilmişliğiyle =)) anlattın.

Umurumda değil yönümü nasıl bulacağım ya da nereye gideceğim. Sen benim yanımda olduğunda zaten kaybolmuyorum ki. Yerimin, nerde olduğumun ne önemi var ki? Tek isteğim aldığım nefesi senin yanında alıp vermek. Her an her saniye sonsuzluğunda kaybolmak, seninle var olmak, sende yok olmak istiyorum.

Seni sevmekten ve aşkımdan vazgeçmeyeceğim. Gözlerinin içine bakıp dolu dolu “Seni seviyorum vazgeçilmezim” demekten asla vazgeçmeyeceğim. Tekrar yokluğuna mahkum olup, hayattan vazgeçmeyeceğim.

İyi ki varsın aşkım. İyi ki yanımdasın, tekrar hoş geldin hayatıma.

• Keşke hep kendimi anlaşılamazken bulsam
• Ve bitti
• Aşka son davet
• Canı cehenneme!
• Seni sevmek