“Sözler geri dönmez, geri dönmez bakışlar. Kuşlar geri uçmaz, geri konmaz aşklar…”

Sabahtan beri aynı şarkıyı dinliyordu bıkmadan, usanmadan. Canı sıkkındı. Pencereden dışarı bakarken gördü onu. Çok güzeldi, ipek gibi, bebek gibi.

Dalgın yürüyordu, gözleri yerde. Bir eliyle çantasını sıkıca kavramış, diğer eli cebinde. Salındıkça yanağına değiyordu saçları. Güzelliğiyle aklını başından almıştı adamın. Güzelliğinden çok sakinliğiyle, sessiz varlığıyla.

Gözlerini kırpmadan izledi bir süre genç kadını. Köşeyi döndüğünde kaybolacağını anlayınca eli ayağına dolaştı. Pencereden atlayıp yetişmeyi düşündü önce, güldü düşüncesine. Gülmeye de vakit yoktu oysa.

Rüzgar gibi çıktı odadan. Başka bir odadan geçti, sonra salondan. Kapılar çarpıyordu ardından…

Merdivenlerden akarcasına indi. Alt katta oturan yaşlı kadın bir şeyler mırıldandı arkasından, şaşkın, elinde alışveriş torbaları.

Apartmandan çıktı sonunda. Gözlerini aldı güneş, durdu, etrafına bakındı. Genç kadının gittiği yönde koşmaya başladı. Nefes nefeseydi. Dörtyol ağzında durdu. Ellerini dizlerine dayayıp soluklandı. Bir ışık, bir umut aradı.

Bir an sebepsizce içinin en derininden gelen his duman gibi dağılıp gitmişti şimdi. Gülümsemeye çalıştı. Tam geri dönmeye karar vermişti ki, son kez gözlerini kısıp yolun sonunu görmeye çalıştı.
Yeniden bulmuştu onu. Daha hızlı koştu. Çarpmadan önce zor durdu.

Şaşırmıştı genç kadın. Endişeli, biraz da korkak gözlerle baktı gelene. Bir adım geri gitti. Adamın içindeyse karşı koyamadığı bir sarılma isteği yükseliyordu. Ne diyeceğini düşünmemişti, söze nasıl başlayacağını.

- “Ben…” diyebildi sadece, “Özür dilerim, korkuttuysam”

Bir elini göğsüne basmıştı genç kadın. Başını iki yana salladı. Kirpiğinin altından baştan ayağa süzdü adamı. Ansızın arkasını dönüp yürümeye devam etti. Bu kez elinden kaçırmamaya kararlıydı adam. Önüne atıldı genç kadının, elini uzattı.

- “Bırakın, kendimi tanıtayım…”

Görmezden geldi kadın. Eliyle eteğinin tozunu silkeler gibi yaptı, gözlerini devirdi. Yürümeye başladı yeniden, ters yönde bu sefer.

Adam bir adım arkasındaydı. Gölgesi genç kadının gölgesine düşüyordu, gölgeler kadının önüne. Gölgeler dokunuyordu birbirine, dalgalanıyordu. Genç kadın izliyordu.

Dakikalarca yürüdüler öyle. Bir şarkı tutturdu adam, mırıl mırıl.

“Sözler geri dönmez, geri dönmez bakışlar, Kuşlar geri uçmaz, geri konmaz aşklar..”

Adamın gölgesi kayboldu birden. Merakla arkasına döndü kadın. O anda dudaklarına yapıştı adam. Öptü, öptü… Genç kadın karşılık verdi gözleri mavi gökte. Durdular sonra…

Yanakları al al olmuştu ikisinin de. Utangaç bir parlaklık gözbebeklerinde.

- “Kaçma” dedi adam.

Arkasını döndü genç kadın, durakladı. Adama döndü tekrar. Elleriyle konuşamadığını anlattı. Yere indirdi bakışlarını, dudaklarını ısırdı.

Yaklaştı adam. Elini yanağına koydu genç kadının. Gözlerinin buluşmasıyla dudakları da buluştu yeniden. Elleri de buldu birbirini çok geçmeden, hemen sonra gölgelerinin birleşmesinden.

• Gözleri hep mülteci
• Kahverengi bulutlar ve ateş böcekleri
• Hırsız
• Evladım koşma terleyeceksin!
• Açım Çilek, yeter, açım ben!