Gecenin saat kaçıydı bilinmez. Yine beni uyku tutmamış, dolanıyordum ortalıkta. Bilgisayarı açtım, müzik dinlemeye başladım. Sonra hiç yapmadığım bir şeyi yapmak geldi aklıma ve chat sayfalarına bakınmaya başladım.

Nereden bilebilirdim ki o gece karşıma çıkacak olan insan benim ilk aşık olacağım insan olacak. Sıradan bir gece olarak başlayan gece, artık benim hayatımda hiç unutmayacağım özel bir gece olarak kalacak hatırımda.

Nick’imi aldım ve artık bir chat sayfasındaydım. Amaç uykum gelene kadar oyalanacak bir şeyler olsun, zaman geçsindi. Herkes abuk subuk bir şeyler yazar dururken biriyle sohbete başladık.

Zaman öyle güzel geçiyordu ki, uykumun tamamen kaçtığını farkettim. Hemen MSN’lerimizi verdik ve sohbete oradan devam ettik.

Birbirimizi tanımaya başladık. Öyle güzel sohbet ediyorduk ki, içim kıpır kıpır olmuştu. İnanılması güç olabilir ama bir anda kanım ısınmıştı ona. Bu arada o webcam de açmıştı :)

Çok tatlı, şirin biri duruyordu karşımda. Hiç yapmayacağım bir şeydi. Hele de hiç tanımadığım bir insana numaramı vermek!

Ama inanılmaz bir güven verdi o masum duruşu. Nasıl yaptım bilmiyorum. Numaramı yazıverdim ona. Üstelik onun öyle bi’ talebi de olmamıştı :)

O da verdi numarasını. O gece konuşma biterken ”Haberleşiriz!” deyip çıktık.

Aradan iki-üç hafta geçti. Konuşmamıştık. Arada bir çağrılaşıyorduk o kadar. Sonra bir gün mesajlaştık ve MSN’de buluşma kararı aldık. Bu arada evlerine net de bağlanmıştı. Artık daha sık görüşmeye başlamıştık. Sabahlara kadar süren yazışmalar hiç bitmiyordu. Zaman onla nasıl geçiyor hiç ama hiç anlamıyordum! Artık o da beni görmüştü. Arada bir webcam açıyordum.

Birbirimizi çok sevmeye başladık. Aşktan da öte bir sevgiydi bu, farklıydı. Adını koyamıyorduk. Ama daha sonra koyduk ve artık sevgili olmuştuk.

Sonra telefon konuşmalarımız, mesajlaşmalarımız başladı. Artık MSN’deki yazışmalarımız yerini uzun telefon konuşmalarına bırakmıştı.

Birbirimizi tanıdıkça sohbetimiz daha da keyifli oluyor, birçok ortak noktamızı buluyorduk. Hayallerimdeki profilin ta kendisiydi o. Gülüşüyle, kızışıyla, konuşmasıyla her şeyiyle hayalimdeki insanın ta kendisiydi. En kısa zamanda görüşmeliydik artık. O gelecekti…

Fakat o hayalimdeki gün hiçbir zaman gerçekleşmedi. O gelmedi, gelemedi. Nedenler ortadaydı aslında. Ama ben görmek istemiyordum belki de. Fakat o gösterdi. Sustum.

Haklıydı, kızamadım ona. Söyledikleri gerçeklerdi çünkü. Gözyaşlarım inceden inceye süzülürken ”Peki haklısın” diyebildim sadece.

Hiç unutamadım. Çünkü kimseyi hiç bu kadar sevmedim. Yeri hiç dolmayanlardan oldu benim için. Öyle de kalacak biliyorum.

Evet, onu bu hayatta hiç görmedim. Ama bu hayatta göremediğim birçok şeyi hiç görmediğim bir insanda gördüm, onda buldum. Aradıklarımı onda tattım. En güzel duyguları…

Aşk elini tutup gezmek, gözlerinin içine bakmak, onun yanında olmak değil. Bunu anladım. Bir gerçek var. Aşk hissetmektir. Sadece hissetmek. Ve ben ona bunu hissettim…

Güzel bir rüya yaşattı bana. Fakat hiç uyanmak istemediğim uykumdan uyanmak zorundaydım. Çünkü rüyam bitmişti, gerçeğe dönmüştüm. Yine de bu güzel rüyamın tüm izlerini taşıyorum. Onu sessizce içimde yaşıyorum.

Her şey için teşekkür ederim canım! İyi ki seni tanıdım!

• Ben böyle teknolojinin...
• İlk görüşte aşk
• İlk göz ağrım
• MSN'den aşka
• Seni kimler aldı