Ben her zamanki gibi tutkundum sana. Senin deli rüzgarlarda savrulduğun anları hiçe sayarcasına.

Sen benim ”Seni seviyorum!” dememi bir korkudan ibaret sanırken, ben sadece gözlerine bakıyordum. Bir umut ışığı görürüm diye. Oysa loştu gözlerin. Ne aydınlık, ne de kopkoyu karanlıktı.

Ne umut verip mutlu ettin beni, ne de ayırabildin beni gözlerinden. Vazgeçemiyordum senden. Ama sen de kopamıyordun.

Ne seninle olabiliyordum, ne de sensiz aslında. Benim mutlu olmam için yanında olmam yeterdi. İşte o zaman bu hırçın kız uysal bir sevgiliye dönerdi.

Ama sen şimdi yoksun aşkım. Ben yine aynıyım, bıraktığın yerde. Ama hırçın, huysuz ve senin aşkından başka bir şeyi olmayan kalbimle yalnızım.

Seni seviyorum aşkım. Sen göremesen de.

Ağlıyorum şimdi. Son buluşmamız geldi aklıma. Saat 16:15 idi. Okul çıkışıma gelmiştin. Seni gördüğümde o kadar sevinmiştim ki. Saat altıya kadar beraberdik. Hep el eleydik. Ama gitmem gerekti. Bıraktım sımsıcak ellerini. Ve sen yoluna, ben yoluma gittim.

Elimde ikimizin fotoğrafı ve aklımda hayalinle yaşamaya çalışıyorum. Hani derdin ya,

- ”Ben öldükten sonra bile beni yaşatacak olan sensin!” diye.

İşte bu aşkı senden sonra bile yaşatıyorum. Sen sözünü tutamadın. Beraber ölemedik. Ama huzur hep yanında olsun.

• Seviyorum işte
• Bu gidişin dönüşü yok
• Hissediyorum
• Seni sevmek
• Aşkı Tanımlıyormuşcasına Yaşamak