Gecesi ayrı, gündüzü ayrı bir acı vermeye başladı. Geceleri sesinden mahrumluğum, gündüzün güzel yüzünü göremememle birleşiyor hızlıca.

Paylaşmadığım bir kişi bile kalmadı yalnızlığımı. “Şaka yapıyorsun” diyorlar, gözyaşlarımı görmüyorlar.

Gözlerim kızarmış, yüreğim yanmış, telefonum çalmaz oldu be dünya. “Geçecek” diye başlayan beni anlamış gibi görünen insanlardan uzaklaşmaya çalıştıkça kendimi onların içinde buluyorum.

Yapayalnız bunalmışken onlara mı sarılmayım acaba, düşünüyorum olmamalı, onlar olmamalı hayatımda.

Ben hayatı ona vermiştim. O isterse yaşayacaktık, giderse gidecek kalırsa kalacaktık. Ben onsuz nefes alamazken, o bensiz yaşamakta.

Sevgi büyük derler, imkansız derler. Yalan arkadaş yalan. “Her şeyin sonu var, yaşamalıyız” diyoruz ya, en azından ben diyorum bir daha ne zaman bu yaşa geleceğiz yaşamamıza bakalım. Al işte, yaşadıkta ne oldu? Şimdi bu gecelerde yalnız bırakıldım, avucumda ne bir ümit, ne bir ışık var. Sadece kendimi görebildiğim, başka hiçbir şeyin yansımadığı bir avuç.

Eskiden teninin kokusunu koklardım. Avucumda terlerdi de eli, yavaş yavaş çekerdi ellerini ellerimden. Bazen kızardım. “Yahu bırakma, kurur” diye. Bir bahane bulurdu “Çantamı düzelteyim” gibi.

Hani artık yok diye söylemiyorum, şu anda dunyaları verirdım yanımda olsun diye. Ama dünya kalmadı, güneş doğmadı daha.

Geceler iyice karanlık, saatler iyice acı verici hale gelmekte. Ben hızlıca çökmekteyim. Ya uzatacak elini ya da uzanacağım ben kırık bir dalın üstündeyim, ya gelecek ya da gelmeli işte anlasana.

Tamam, bensiz yaparmış. Peki ya ben sensiz. Sormadı, dinlemedi. Öpecekti son kez, döndüm arkamı öpmedim onu. Aklım başıma geldi ama artık yoktu o eli, yanağı, sıcak bakışı yoktu.

Tam 28 saat oldu sesini duymayalı. Etrafım onla kaplı duvarlar, bilgisayarım, albümüm, yüreğim hepsinde sen varsın.

İstediğin kadar 28 saatler bekle, bensiz yürümeye çalış. Sanar mısın ki o benli yollardan geçerken, o kaldırım taşları sana kızmayacak, o ağaçlar sana surat çevirmeyecek, o binalar sana kapılarını kapatmayacak mı sanıyorsun.

Her karede beni hatırlayacak, benim gibi olacaksın ve bakmışsın uykudan yeni kalkmışsın “Oh be” diyeceksin.

Dışarılara atacaksın kendini. Sağa koşacaksın yokum, sola koşacaksın yokum. Haykıracaksın, sayfalara beni soracaksın. Her cümlede kendini görüp, kahrolacaksın ve yemin ediyorum beni bulamayacaksın.

• Hoşçakal
• Lanet olasıca aşk
• Yalnızlığın ilk dakikaları
• Mesut'lan böyle yalan söylenir mi
• O kadar güzel dileklerin üzerine maalesef bitti