Seni çok sevmek mi suçum?
banu yazmış
Ben şimdi yalnızım. Kendimle savaşıyorum kaç aydır seni unutmak için. Tam ”Unuttum” derken, bir anı gözümün önüne geliyor. Her şeyi mahvediyor.
Şimdi tek kendim değil asıl savaştığım şey. Asıl mücadele verdiğim şey senmişsin de haberim yokmuş.
Uykularım yarım oldu. Ağlamaksa en iyi dostum. Şimdi sensizim. Kimsesiz, yetim oldum ben, yetim…
Kendimi aldın benden. Geri yüklenmek için dört aydır uğraşıyorum. Ama olmuyor!
Yeni sayfamı açtım. Evet onu da yaptım. Şu an hayatımda biri var. Ama hiçbiri senin gibi bakmıyor. Hiçbiri senin gibi dokunmuyor. Sevişmiyor, öpmüyor !
Ben değilim suçlu. Sensin sen!
Erkek değil misin? Sevginin değerini nereden bileceksin? Benim gibi bir kızı bozguna uğrattın. Şimdi gelsen ne fayda?
Dedim ya ”Gelme!”. Gelirsen bana iyilik değil, kötülük yaparsın. Seni görmeye dayanamam. Ağlarım çocuklar gibi karşında. Zavallı olurum karşında. Hadi gelme, git!
Ama sen de ona dokunma sevgilim. O da dokunmasın sana. Ben de kimseye dokunmayacağım. Yemin ettim. Kendime dokunmayacağım. Dayanmayacağım bir ağaca.
Ne kadar dokunursam sanki üstüme geliyormuş gibi. Hadi git de ağlayayım. Çok zorluyor gözlerim beni…
Sevdim. Suçum bu biliyorum. Cezam ise ağlamak… Hayır, hayır ağlamak değil, sevmemek! Yaşanmış kelimeler. Saygılar…
 
 Loading ...
|
|
6 Nisan, Pazar , 2008
Salı, Nisan 8th, 2008:
Birine bağımlılık böyle mi oluyor acaba.Biten ilişkideki bir şeyleri başka bir ilişkide aramaya çalışma.Her fert farklı yaradılışda,farklı yapıda değil midir.Böyle giderse gerçek mutluluğu hiç bir zaman yakalayamazsın.
Salı, Nisan 8th, 2008:
kendine eziyet ediyorsun. ağla haykır içini dök ama lütfen onu untmak için teninde birilerinin dolaşmasına izin verme. böyle yaptıkça kendini unutursun ama onu asla…
Pazar, Nisan 13th, 2008:
ben de aynısını yaptım banu’cum ama işe yaramıyor bi başkası ona olan aşkımı unutturmuyor maalesef. herşeyde onu hatırlıyorum. sanki diger yarım gitti…
hele bir başka tene dokunmak daha fazla üzdü beni… sanki onu aldattımmm…
Pazartesi, Nisan 14th, 2008:
Birine bağımlılık böyle oluyor.O gidince hayatından heleki aynı şehirde değilsen nefes alamadığını sanıyorsun.Unutmak için başka biriyle başlasan olmuyor.Sebep ise ne biliyormusunuz….Onun bakışı kimsede yok.Onun saçları kimsede yok.Onun gibi kimse konuşamıyor.Onun gibi kimse gülemiyor…Onun gibi…Onun gibi…Aslında bunları onun gibi yapan çok var.Ama gel görki mühürlenen gözleriniz açılıp bi türlü başkasını görmüyor.Taa ki başka bir ülkede,şehirde sizi bırakıp gidene kadar…Siz onu hayatınızın merkezine yerleştiriyorsunuz ama onun sizi hayatına bile almadığını anladığınıızda….İşte o an iyi bir ders aldığını anlıyor insan…Ders:HAK EDENİ SEVECEKSİN…
Çarşamba, Nisan 23rd, 2008:
Acın çok büyük tahmin edebiliyorum;ama onu tamamen unutmadan hayatında yeni birine yer vermen çok yanlış.Ya o seni gerçekten severse…Sana seni seviyorum dediğinde sen de sevildiğinden hoşlanıp ben de seni seviyorum dersen. Ya o da sen öyle dediğin için sana güvenerek hayaler kurarsa -senle dopdolu hayaller- güzel şeyler umarsa beklerse sana güvenerek, her geçen gün seni daha çok severse … Ya bir gün onun hiç de beklemediği şekilde “Ben aslında seni sevmiyormuşum her gece rüyamda unutamadığımı anladığım sevdiğimi görmemin,her an onu düşünmemin sana haksızlık olduğunu anladım artık bunu sana daha fazla yapamam” deyip çeker gidersen onun her köşesi senle dolu hayatından ,onu çaresizce bırakırsan yarı yolda,mahvedersen…(Bana dört ay önce yapıldığı gibi)Bir de bu pencereden bakmalı bence…