Yitirme duygusu
theend yazmış
Bitmesinin doğru olacağını düşündüğün bir ilişki var ortada. Beynin sürekli emir veriyor. Sonra aradan zaman geçiyor. Olmasını ısrarla istediğin şey oluyor; ilişki bitiyor. Yüzünde bir gülümseme, bir rahatlık, bir huzur…Huzurluyum!
Huzurluyum!
Hemen arkasından huzursuzluk…
Aman Allah’ım. Bu da ne şimdi?
Huzur; iki kere ”Huzurluyum!” diyecek kadar kısa sürdü. Beynin ne kadar egoist. Hiç kalbini dinlememiş.
Mağdur olan kalbin, sindirim sistemin ve ruhun. Kendini sanki ısrarla yok etmek isteyen ise beynin.
Nasıl bir düşünce şekli bu? Bütün organların hasta. Beyin senin ”Merkez Hakem Komiten” nerede? Ordusuna iyi bir komutan olamamış bir beyinle karşı karşıyasın. Diktatör bir beyin!
Terk eden sendin. Hissettiğin: Terk edilmek.
Sonuç: Yalnızlık, huzursuzluk, bazen gözyaşı…
Hemen ”B seçeneği” ne geçmek gerekiyor bu durumda. Yani affedilmemeyi bilerek özür dilemek ve onun için güzel şeyler dilemek. Bu bir geç anlama sorunu ve yitirme duygusu.
Bazen insan kendini iyi dinlemiyor. Kalp ve beyin uyuşmazlığını göremiyor. Şu durumda pişmanlık yaşamak daha çok acıtır. Nasıl olsa her şey yoluna girecektir.
Ne kadar tuhaf ilişkiler yaşanıyor. Asla hafife almıyorum. Sonuçta bazen insan kendini bile yanlış anlayabiliyor.
  
 Loading ...
|
|
2 Nisan, Çarşamba , 2008
Perşembe, Nisan 3rd, 2008:
Hissettiğin huzursuzluk bir anda hayatında olan bir insanın boşalan yerinin verdiği boşluk.Gerçekten seviyor olsaydın bu kadar kolay bitirmeyi düşünemez hatta bitiremezdin de.Kalbin bu insanla tam manasıyla dolu olsaydı emin ol beynin diktatörlüğü bir işe yaramaz o saffa da kalbine hiç bir güç hükmedemezdi.
Cuma, Nisan 4th, 2008:
Güzel yazmışsın.Etkileyiciydi..Beyin ve kalp sırf aşk değil birçok konuda uyum içinde çalışmayabiliyor.Sonuçları da hep acıtıyor,doğru.Birçok insan benimsediği davranış biçimini yanlış olduğunu,kendine zarar verdiğini bile bile devam ediyor şaşırtıcı bir biçimde.A ya da B seçeneği diye bir durum söz konusu olmuyor onlar için ne yazık ki..