Benim Ergül diye bir arkadaşım vardı. Okuyanlar hatırlar. Hani şu mantar çorbasını şekerli yapan. Yine dükkanda işin olmadığı bir gün anlatmaya başladı;Bir gün işten çıktım. Ankara Ulus’ta otobüs bekliyorum. Saçları da uzatmış, arkadan bağlamıştım.

Durakta üç beş kişi varız. Beyaz bir Renault Station yanaştı durağa. Ben de tanıdık sandım ve yaklaşıp arabanın kapısını açtım. Adam bana,

-”Atla!” dedi.
-”Anlamadım!” dedim.
-”Atla!” dedi .

İşte o an birden kafama dank etti, farkına vardım. Herifin amacı başka!

Arabanın içine henüz oturmamıştım. Tekmeyi bir salladım. Herif gaza kökledi. Kapıya öyle bir tekme atmışım ki, olduğu gibi içine göçtü. Adam da kar suyu gibi eriyip gitti. Saniyede izi tozu kalmadı.

Meğerse dayım arkadaşı ”iş” zannetmiş. Atıp arabaya, alıp götürecekmiş kimbilir nerelere.

• Bir filmi yaşadım sanki
• Siz işverenler
• Her Şeyin Teorisi
• Farklı zamanların farklı insanları
• Müsait bir yerde irica edeyim