2 ya da 3 yıl kadar önce bir mail geldi. “Sayfanın sonuna bakmayın“, “Soruları atlamayın” gibi uyarılar içeren bir testti.

Yönergeleri takip ettim, en son sesli bir şekilde alet-edevat ismi ve renk adı söylememi, ardından da bunu yazmamı ve daha sonra sayfanın sonuna bakmamı istiyordu.

Hemen atladım “Kırmızı Çekiç“, sayfanın sonuna baktım. Açıklama yazıyor

“Eğer cevabınız “Kırmızı çekiç”se dünyadaki %97lik normal gruba giriyorsunuz”.

Eğer farklı bir cevap verseymişim, çoğunluktan farklı düşünebilen biri olacakmışım.

Hayal kırıklığına uğramıştım. Yaptığım her hareket bu kadar kolay mı kestirilebilir? Demek ki yapabileceğim hareketler kısıtlı, gidebileceğim yerler kısıtlı, sevebileceğim insanlar kısıtlı, başarılarım, sahip olduklarım, her şey kısıtlı ve belirli.

İstatistikler gerçek mi bu kadar? Grafiklerdeki herhangi bir ∂x miyim?

Çalan müzik yavaşlıyor, bası artıp tizi azalıyor, renkler kırmızıya dönüşüyor, her şey yavaşlıyor, beyazlar gri, diğerleri kırmızı, sadece siyah, siyah.

Zaten hiç yüz vermiyor siyah, neden bu kadar öfkelisin?

• Kadraj
• 0, 255, 0
• Kaybolan hayaller
• Sevdikçe büyüdü gözümde dünya. Dünya döndükçe küçüldü sevda
• Can dostum