Korkmaya ne de çok alışmışım
jaslin yazmış
İlk olarak öğretmenliğe Muş’un bir köyünde başladım. Eşim memlekette kaldı. Annem ve 2 yaşındaki kızımla o köyde kalmaya başladık.
Lojman köyün kenarındaydı. Yıl 1992, terör olayları var. Her gece çatışma sesleri geliyor. Işıkları söndürüp oturuyoruz.
Ben görevim için burdayım. Ama bu yaşlı kadın ve çocuğun ne sorumluluğu var ki bu korkuları yaşıyorlar diye de arada bir kendi kendime düşünüyorum.
Lojman tek katlı ve iki lojman bitişik. Yan lojmanda da bir bayan arkadaş kalıyor. Eşim bizi ziyarete geldi. Hediyeler falan çok sevindik tabi.
Ben annem ve kızımla kalıyorum normalde. Ama o gece onlar yan lojmana arkadaşa gittiler yatmaya. Biz rahat edelim diye. Ama her gece endişe ve korkuyla uyumaya alışan ben o gece uyurken diğer yanıma döneyim dedim. Bir de ne göreyim, yanımda bir adam uyuyor.
Avazım çıktığı kadar bağırdım. Yan lojmandan annem ve arkadaş geldiler. Eşim uyandı tabi. Bayağı bir süre kendime gelemedim korkudan. Sonradan çok güldük ama o an gerçekten çok korkmuştum.
  
 Loading ...
|
|
12 Temmuz, Perşembe , 2007
Perşembe, Temmuz 12th, 2007:
Acı bir gerçek bu maalesef. Ama ben tüm bu acı duruma rağmen yazıyı çok samimi buldum. Elinize sağlık.
Perşembe, Temmuz 12th, 2007:
öğretmenleri iyi anlayamayanlara selam olsun..
bende öğretmenm, memnn oldum, yüreğne sağlk arkadaşm…
Perşembe, Temmuz 12th, 2007:
İşte bu ülkede öğretmen sorunlarını herkes anlayabiliyor aslında; ama anlamak ve anlatmak işimize gelmiyor.
Kısıtlı maaşla, hayatta kalma korkusuyla, yaşam zorluklarıyla bu insanlar kime ne kadar doyurucu eğitim verebilir.
Kahrolsun terör, kahrolsun bölücülük.
Perşembe, Temmuz 12th, 2007:
gerçekten zor bir ortam içinde yaşamanın getirdiği korkuları çok güzel bir dille anlatmışsın
Cuma, Temmuz 13th, 2007:
devlet gorevindeysen yapmak zorundasin,bunn ogretmenlikle filan alakasi yok.bunun bu millete hizmet etme duygusuyla ilgisi var.bu vatai seven herkes gerekirse oralarda calisacak,gerekirse de canini verecek.bu arada tabiki hocami cok taktir ediyorum
Cumartesi, Temmuz 14th, 2007:
jaslin öyle birşeyden bahsetmişsin ki ne diyelim..
eşinden uzakta olmaktan dem vurmuş,devlete sitem etmişsin gibi.korkularını bizimle paylaşmışsın ayrıca.hele eşini yanında görünce korkman.allah öğretmenlerimize zor şartlarda kolaylık versin,korkuyu uzak etsin.duygularnı samimiyetle dillendirdiğin için teşekkürler…
Cumartesi, Temmuz 14th, 2007:
demek oluyorki çok zor günler geçirmişsin. büyük ihtimalle derin yaralar bırakmıştır sende. bence bir psikoloğa gitmelisin.
Çarşamba, Temmuz 18th, 2007:
Psikoloğa bence herkes gitmeli. Ama yaşadıklarım ülkenin gerçekleri. Daha kötüsü asker olanlar bunlardan bin beterini yaşıyorlar. Artık orada değilim. Onlar anı olarak kaldı. Ama kişiliğime ve hayat deneyimime çok da faydası oldu. Bide böyle bakmak lazım olaya.
Ben.
Perşembe, Temmuz 19th, 2007:
Allah korumuş seni ve yavrunu çok şükür.Bundan sonra ne yaşasan dokunmaz artık sana.