Her sene olduğu gibi yine anneannemlere çiftliğe gidiyordum nefret ede ede. Ama bu sefer kankam da gelecekti bizimle. Hiç değilse Özge’m var, eğleniriz diye düşündüm ve koyulduk yola.

Gittiğimiz yerde telefon çekmiyor. Telefonların çekmesi için 5 dk falan yol yürümen gerekiyor. Biz de her sabah ve her akşam üstü sürekli telefon çeken yer bulur milleti arar, dalga geçer, eğlenirdik.

Yürüdüğümüz yolun sonuna doğru eski bir köy okulu vardı. Etrafında da mezarlar falan. Korktuğumuz için gidemezdik oraya doğru. Sonra baktım, dereye doğru inen yerin orada bir taş.

Burayı deneyelim bakalım çekecek mi tel dedik. Gittik oturduk taşın üzerine ve telefon çekiyordu. Derin bir oh çektik. İkimiz de üşengeç tipler olduğumuz için fazla yürümeyecektik :)

1 hafta boyunca sürekli oraya gidip oturup, o bitmek tükenmek bilmeyen muhabbetlerimizi, geyiklerimizi, dedikodularımızı yapar; küfürler uydurur, şarkılar söylerdik. Hatta 16 senedir yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmediği için gaz bile çıkartırdık :) Hatta ve hatta Özge abartır taşın etrafına tuvaletini yapardı :)

Bir gün baktık karşıdan çoban inekleri getiriyor. Özge dedi ki:

- Gamze bunlar bir şey yapmaz değil mi?

- Yok be kızım ne yapacak, inek nihayetinde. Yiyecek hali yok ya

İnekler daha da yaklaşmaya başlamıştı.

- Gamze bak bunlar bize doğru geliyor, bir şey olursa s.kerim seni

- Haaa öyle Özgem öyle…

Ve olan olur…

İnekler bize çok yakın bir mesafeye gelince bize doğru koşturur. Biz de telefonları bırakır taşın üzerine çıkarız.

Ne akılsa artık taş 1 metre var yok :)

Sonra ineklerden bir tanesi ön bacakalrını taşın üzerine koyar ve biz taştan atlayıp koşmaya başlarız bağıra bağıra.

Özge ağzına geleni sayıyodur tabi bu arada bana: Sesimizi duyunca annemler çıkmış dışarıya. “Kızım ne oldu diyor annem” ben konuşamıyorum bile…

Sonra anlattık olayı. Telefonların da orada kaldığını söyledim anneme. “Yürüyün hadi yürüyün, nerde orası manyaklar”dedi. Gittik taşın olduğu yere. Annem durdu:

- Bu taş mı orası

- Eveeet

- Peki siz bu taşın burada ne yapıyordunuz söyeleyin bakalım

Biz gülmeye başladık. Kesin dedim annem bizimle dalga geçecek. Anlattık her şeyi. Annemin surat değişti ve bize salak dercesine bir ses tonuyla:

- A benim akılsız kızlarım, a benim aptal kızlarım, işiniz gücünüz eğlence gırgır şamata. Bu taş ne biliyor musunuz?

Hep bir ağızdan :)

- Yoooo

- O şarkılar söyleyip, küfürler edip, g.tünüzünü tutamadığınız taş musalla taşı.

Gülelim mi, ağlayalım mı şaşırdık. Ama biz her zaman ki gibi kahkahalarla gülmeye başaldık :)

Oradan her geçtiğimde, orayı her gördüğümde aklıma o olay geliyor ve neden yusuf yusuf yusuf :)

• Telefondaki adam
• Beynimin bana oyunu
• Gurur intikamı
• Cinli telefon şakası
• Allah'ın işaretlerine inanır mısınız?