Kim unutabilir? Unutulmaz Vizontele filminin bu repliğini. Televizyonun evlerimize girdiği ilk yıllara yetişemedim ama bu icadın evlerimize girdiği ilk yıllarda, insanlarda nasıl şaşılacak bir etki bıraktığını idrak etmek zor değil.

Yine Vizontele’ye benzer bir hikaye… Başkasından dinlemiştim. Bana anlatan şahıs ile babaannesi arasında geçen bir diyolog;

Benim Süper babaannem radyodan, Yurttan Sesler Korosu ’nu dinliyormuş. Koro şarkısını, türküsünü bitirdikten sonra yine benim süper babaannem mutfaktan getirdiği ekmek parçalarını radyonun kırık köşesinden atmaya başlamış.

Bizim torunda “babaanne ne yapıyorsun, radyoyu bozcaksın, hiç radyodan içeriye ekmek atılır mı?” diye serzenişte bulunmuş. Babaannemin verdiği cevapsa -yurttan sesler korosunu kasdederek: “Oğlum sabahtan beri şarkı türkü çığırıyorlar, karınları acıkmıştır. Sevaptır, karınlarını doyuruyorum…”

• Ben böyle teknolojinin...
• Yaşlı çınarlar
• O benim babamdı
• Gabar; Eteğinde bir yavrunun izi var
• Eller