Mahkeme, tek celsede boşanma kararını verdi. Taraflar memnundu.

Figen Hanım gayet sakin adımlarla gitti Halil Beyin yanına. Tokalaştılar. Medeni durumları artık evli değildi; ama ayrılışları medeni olmuştu. Oysa her türlü medeniyetsizlik yapılmıştı son birkaç yıl boyunca. Ağır hakaretler, aşağılamalar, hatta bilumum süs eşyalarının baş istikametinde fırlatılması gibi…

Figen Hanım zaten mahkeme kararını beklemeden eşyalarını toplamış ve yedi yıldır yalnız yaşayan annesinin yanına yerleşmişti. Halil Bey ise aynı evde kalmaya devam edecekti.

» Hikayenin Devamı

Sanki sabah kalktığında akşam hiç olmayacak gibi gelen bir gün daha bitmişti işte. Biten günle acaba içinde kaç şey bitmişti, bilmiyordu. Ama bitenler dışında dikenler de üremişti içinde.

Açık seçik batıyordu hayat adama. Hayatın her meydan okuyuşunu, ortalarda külhan gezişini ve aymazlığından rest çekmeyi oyun haline getirişini görüyor, ama bir kez bile içinde bir yerde saklı duran o yiğit sese seslenmeye dahi cesaret edemiyordu.

Aslında bunu düşünmek bile istemiyordu. Ne zaman böylesi bir seslenişe yeltense, kulağına gelen, extreler, faturalar ve taksitler hatta standartlardan örülü bir kuşatma bildirisinin yüksek sesini duyuyor ve hemen vazgeçiyordu.

» Hikayenin Devamı