 |
|
Seni çok sevmek mi suçum?
Ben şimdi yalnızım. Kendimle savaşıyorum kaç aydır seni unutmak için. Tam ”Unuttum” derken, bir anı gözümün önüne geliyor. Her şeyi mahvediyor. Şimdi tek kendim değil asıl savaştığım şey. Asıl mücadele verdiğim şey senmişsin de haberim yokmuş. Uykularım yarım oldu. Ağlamaksa en iyi dostum. Şimdi sensizim. Kimsesiz, yetim oldum ben, yetim…
Keşke hep kendimi anlaşılamazken bulsam
“Seni Seviyorum” diyorum olmuyor, yetmiyor bir türlü. Çünkü benim hissettiğim daha fazlası… İki kelime nasıl anlatabilir ki yaşadığım duyguları. “Seni ölesiye seviyorum“, “Köpekler gibi aşığım“, “Öl de öleyim“… Komik ama bunları da dedim. Valla hiç gülmeyin, insan aşık olunca arabesk bir kan geziniyor damarlarında. Önlenemez bir durum komiği bu.
Bayramlık
Bu yapılmamalı. Burada kendime söz veriyorum yaşlandığım zaman buna engel olacağım. Kabul ediyorum bugün benim için gerçekten karlı. Işıklı ayakkabılarımı ilk defa giydim. Kerem ayakkabılarımı incelerken yaşadığım mutluluğu tarif edemem. Onunkilerin sadece topuklarında ışıkları vardı, artık yanmıyorlar zaten. Yeteri kadar para da kazandım. Tam 115 YTL. Poşet dolusu şeker, çikolata ve evde yenmeyi bekleyen bir o kadarı. Babam, abime sabahın köründe ellerini, ayaklarını yıkatırken yaptığım şirinliklerle yatakta kalmayı da başardım.
Senli sensizlik
“Bilir misin seni gerçekten sevdim. Sevdiğim daha bir çok şeyin arasından” ve gerçekten sevmeyi öğrenince hesapsız, kitapsız, çıkarsız, yalansız, dolansız. O gün anladım başka sevgilerin ne kadar geçici olduğunu. Gözlerimin içine gözlerini kaçırmadan saatlerce bakabilmeni, uyanınca saçlarımı okşamanı, sarılınca kalbinin deli gibi çarpmasını, içtenliğini, olur olmaz yerde yaptığın asabiyetlerini, sabırsız olmana ragmen bana karşı o üstün sabrını sevdim. Karar verirken kimseye sormadığın halde bana sormanı, hata yaptığım yerde bile beni korumanı, ruhundaki kimseye göstermediğin o çocuk tarafı bana göstermeni sevdim.
Ayağımı öptürecek kadar kötü birisiydim
10 küsür sene önceydi. İlkokul 2. sınıfa gidiyordum. Öğretmenden inanilmaz derecede korkan bir arkadaşım vardı. Bir gün tenefüste yanımdan geçerken hafifçe bana çarpı. Ben de onun bu huyunu bildiğimden biraz eğleneyim deyip, “Seni öğretmene söyleyeceğim” dedim. İlk tepkisi hemen “Elini ayağını öpeyim, söyleme” demek oldu. Ben de ayağımı öpersen söylemem dedim. İlk önce biraz direndi ama sonunda kabul etti.
|
|
Loading ...
