Hemen hemen bütün Türk ve İslam Tarihi kitaplarinda bulabileceğiniz bir gerceği ben “Osmancık” adlı kitapta okumuştum.

Osman Bey, aşık olduğu, uğruna pek çok şeyi feda edebileceği Taptuk Emre kızı, Malhun Hatunu görebilmek icin tekkeye giderdi.

Tekkede gözüne çarpan şeylerden biri de yatması icin kendine verilen odada gördügü bir Kur`an, bir Tespih ve paralardı.

» Hikayenin Devamı

Bir insan yaşamadığı eski günleri özler mi? Özlüyor işte.

Güzel bir çarşamba akşamı, hayatın laubaliliği kabul etmediğini her seferinde dile getiren ve naftalin kokulu küçük ve gündemin enine boyuna farklı kişilerce tartışıldığı bir terzi dükkanında, insanları dinleyerek ve kitap okuyorak ölümü bekleyen bir terzi amcanın, nerede dediğimiz o eski günleri kendine has ifadesiyle anlatınca, geçmişe yolculuk edesi geliyor insanın.

Anlatıkça hayata farklı bir bakış açısı kazanıyorum:

» Hikayenin Devamı

Bizim genlerimize işlemiştir silah. “Issız bir adaya düştüğünüzde yanınıza alacağınız üç şey nedir?” sorusuna birçok Türk “At, avrat, silah” diye cevap verir : )

Silah açısından bu derece tutkulu olmak, bu hırsı sevinçli hadiselere de taşıyor maalesef. Kazanılan milli maçlardan sonra, düğünlerde ortaya çıkan kendini bilmezler tak tak tak tak… diye saydırır kurşunları havaya. Ne anlarlar bu eylemden bilemiyorum…

O fors olsun diye havaya sıkılan kurşunlar, ertesi gün gazetelerin üçüncü sayfalarına manşet olur; “Kör kurşunlar 3 can aldı”. Bu yüzden her kazanılan milli maçtan sonra üzlürüm. “Ahh… Yine bir şansız insan ya  ölecek ya yaralanacak” diye iç geçiririm…

Sevinmek için silahı değil, gülümsemeni kullan be hey vicdansız!