Artık çıkmak zorundaydılar zira yerlerinde duramıyorlardı. Ama kardeşleriyle birlikte dışarı adım atar atmaz dondurucu soğuğa maruz kaldılar; ilk önce üşüdüler sonra da aldırış etmediler.

Bir an eski bir arkadaşını görür gibi oldu ama çok uzakta olduğu için seçemedi. Keyifle hep birlikte şarkı söyleyerek ilerlerken arkadaşının da onu görerek yanına geldiğini gördü:

- Heey! Nasılsın? Demek sen de çıktın dışarı. Çok uzun süre oldu görüşmeyeli. Çok özledim seni.

» Hikayenin Devamı

Kış geldi. Yine yoksun hayali sevdiğim. Sensin diye çaldığım her gönül kapısı bir yanılgı. Seni görmek için içmek mi lazım? Seninle yan yana ellerin elimde olması için yağmur yağmaması mı gerekiyor? Özlediğim her an yağmur, sen varken diye ağlamak…

Benden başka gideceğin başka kapıların da vardır. Seven sevdiğine kavuşsaydı Mecnun kör olup Leyla’sız kalmazdı.

Yazları sevmiyorum gelmesin. Diyorsun artık gerçek biri lazım. ”Beni bırak, unut” diyorsun. Unutmak kolay olsaydı, seni çağırdığım her an neden hiç tereddütsüz geliyorsun. Sen kopabiliyor musun ki, sensiz kalmamı bekliyorsun?

» Hikayenin Devamı

Tarih 30 Aralık 2006, senenin sonu nerdeyse. Hatta Kurban Bayramı arifesi. Ocak ayından beklenmeyecek güzellikte bir gökyüzü var İstanbul’da. Kar yok, güneş var ama gene de soğuk.

İster Bayram alışverişi için de, ister rutin alışveriş için Migros’un otoparkına çektim arabamı. O an gözüm köşede duran kıza takılı kaldı. Üstünde montu, kafasında beresi ve ellerinde eldivenleri ile elindeki poşete odaklı bekliyordu. Diğer elinde ise kağıt mendiller…

Kibritçi kızın gerçeğe dönüşmüş hali vardı karşımda sanki…

Yaklaştım koşar adım ve o kızın sadece bir kız olmadığını, bir engelli olduğunu fark ettim. Özürlü değil engelli…

» Hikayenin Devamı

Issız sokakta oturan bir kız görmüş delikanlının biri. O kızın aynı zamanda üşüdüğünü farkedince, onu ısıtmak için kalbinde küçük bir ateş yakmış. Ve bakmış ki bu ateş onu ısıtmaya yetmiyor, daha büyük ateş gerekiyor, bu sefer kanının son damlasına kadar alev alev yanmaya karar vermiş.

Kız tam ısınmaya başlamışken, ordan başka bir delikanlı geçmiş. O delikanlı da kızın üşüdüğünü farkedip, üzerindeki ceketini kızın üzerine örtmüş. Kız, ceketini kendisiyle paylaşan delikanlının kendini sevdiğini sanarak, oradan kalkmış ve delikanlı ile birlikte gitmiş.

» Hikayenin Devamı

Minik, tombik, yavru kutup ayısı ne zamandır merak ettiği sorunun cevabını alabilmek için igloonun (bu cinsler iglooda yaşıyor :)) kapısında annesini durdurmuş, bir yandan elleriyle kollarını sıvazlayıp, bir yandan da ellerini sıcak nefesiyle ısıtmaya çalışırken, çaresizlikle sormuş;

- “Anneciğim, nolur doğru söyle. Ben sizin çocuğunuzum, değil mi? Sizin çocuğunuzum?”

Annesi endişelenmiş.

- “O nasıl soru yavrum, tabi ki bizim biricik çocuğumuzsun sen”

Küçük kutup ayısı bu cevabı alır almaz “Bırrr, Allahallah yahu, Allahallaaah, cık cık cık cık” diye söylene söylene oradan uzaklaşmış.

» Hikayenin Devamı