Bir gün gittin ansızın. Seninle birlikte büyüyen ben, bilemezdim böyle kimsesiz kalacağımı. Gidişin bitişim, yalnızlığım, ölümüm oldu.

Önce çok sürmez sandım, her şeyi ile sana verdiğim yüreğimdeki acı birkaç aya kalmaz diner.

Senin gidişinle besledim sanırım sevgimi ki yokluğuna rağmen seninle geçmeyi bildi. Yüreğim dönecek ümidiyle delirdi. Bir türlü bende biteceğin gün gelmedi ve sen gelmedin.

Gidişin sonsuz, gidişin acı… Hüznü gelmediğin günler için yüreğime attığım çeltiklerle hiç durmadan kanadı.

Nereden başlasam, nasıl anlatsam… Her şey o kadar kötü gidiyor ki! 42 yaşındayım ve hayatımda milyonlarca keşke var. Artık keşke demek istemiyorum. Ama biliyorum ki benim elimde de değil.

Hayat kontrolüm dışında kendi yolunu buluyor ve planlanamıyor. Zaman geçtikçe keşkeler artıyor.

» Hikayenin Devamı