Yeni bir çağın orta noktasına hızla gidiyoruz. Devir teknoloji devri. Hayatın her yerine artık çip adı verilen mini sistemlerle girmek ve müdahale etme lüksüne sahibiz. O kadar ilerledi ki teknoloji, zamanında koca bir mahallede bir iki kişide televizyon varken, artık her evde sayısı belirsiz bir şekilde kara kutu hüküm sürmekte.

Elbette ki arz talep meselesi ve kanal sayısının artması ile birlikte izleklerin beynini yıkarcasına çeşitli suni gündem malzemeleri de içten içe gözden beyne sokulmakta. Dün gece uzanıyorken kız arkadaşım televizyonda magazin üzerine bir tartışmayı izlemekteydi.Haliyle bu sohbetin sesini duymamak mümkün değildi. Dedim ki ”Neden yazmayayım?”

» Hikayenin Devamı

En büyük öğrenci efsanelerinden bir tanesidir bu. Rivayet odur ki; çılgın bir üniversiteli genç, hocanın sorduğu ”Risk nedir?” sorusuna ”Risk budur” yazmıştır. Herkes 30-40 sayfa yazı yazıp 10-15 puan alırken, amcam ise 100 puan alarak voliyi vurmuştur.

Ne genç dimağlar heder oldu bu efsane yüzünden. Ne hayatlar kaydı. Coğrafya sınavında ”Yerin katmanlarını yazınız” sorusuna ”Risk budur” yazıp, kağıdı gönderen adamlar tanıdık.

Müzik sözlüsünde Beethoven bestesi çalınacakken evde ”Risk budur” bestesi yapıp, çalan öğrencilerle tanıştık.

» Hikayenin Devamı

Ertesi gün sınavım var ve ben her zaman olduğu gibi çalışmamışım. Herşey son geceki çalışmama bağlı. Herşey hazırdı; ders notlarının fotokopileri, boş kağıtlar, kahve vs. Motive olmuş ve çalışmaya başlamıştım. Her şey yolunda giderken, yan daireden bir ses duydum. Normalde kapılardan alışık olduğumuz gıcırtı sesi, fakat tahmin edebileceğiniz gibi bu sefer çıkış yeri ve amacı farklı. Bende moral, motivasyon bir anda sıfırlandı.

Oh ben burada sınava çalışırken, elalem … mantığı çercevesinde sinir katsayım tavan oldu. Ama yapılacak çok birşey yoktu. Ver çoşkuyu kolonlara diyip açtım müziği başladım tekrardan çalışmaya.

Bir değil, beş değil, on değil. Otobüslerimizde yer ve zaman kavramına bağlı olarak güzel kızlarımıza rastlamak mümkündür. Bir çoğumuzun başından geçmiştir herhalde. Otobüse binen güzel bir kız görmüşseniz, işte o an başlarsınız inşallah yanıma oturur diye içinizden söylenmeye. Sanki yanımıza otursa nolacak oturmasa nolacak. Ama işte garip bir duygu bu otobüste gördüğüm güzel kızlar benim için. Sen sapıksın diyeceksiniz ama alakası yok.

Tabiki bu olayın tam terside geçerlidir. Ben otobüse bindiğimde eğer güzel bir kızın yanı boş ise, bir tarafım otur der diğer tarafım oturma. Ama hiçbir zaman oturmam nedensiz bir şekilde. Yediremem herhalde kendime…

Bir ay önce acelem olduğu için bindiğim tıklım tıklım otobüste tacize uğradım. Ne yazık ki bunu yapan hayvan oğlu hayvan tahminimce benim gibi bir üniversite öğrencisiydi. Farkettiğim anda o adi herifi orada öldürmek istedim, üstelik o kadar kalabalık otobüste onu linç ettirmeyi de çok iyi bilirdim ancak bunlar asla kökten çözümler olamıyor.

Bir kağıt parçasına bakıp cinsel tatminini sağlayan bir toplumda yaşarken, kızların ve erkeklerin küçük yaştan itibaren bilinçaltlarına cinsellikle ilgili bir dolu saçmalık, hurafe ve korku salınmışken sokaklarda, toplu taşıma araçlarında kalabalık yerlerde ne kadar rahat bulunabileceğiz veya bulunabiliyoruz.

Bu tür olaylara tanık olup, yaşadıktan sonra aklıma gelen ve bu iğrenç mahlukatlara sormak istediğim tek bir soru oluyor “O şeyi yaparken, bir gün sizin de kardeşinizin, sevgilinizin veya eşinizin, annenizin başına gelebileceği ihtimalini hiç düşündünüz mü?“