Kenan’ın şarkısındaki gibi ”Tabakta kaldık, günah olduk”.

Yaptığım bütün fedakarlıklara rağmen, bütün kırgınlıklarıma karşı, küs kalmak istemeden, üstelik hep affediciyken, karşımdaki insanı anlamaya çalışırken, yaptığım tek hata ve ilişkiye asla zarar vermeyecek bir hata karşısında terkedilmenin ve beş yıllık bir ilişkinin bitmesine sadece seyirci olabilmemin şaşkınlığını yaşıyorum.

İçimde keşke kızgınlık olsaydı. O zaman bağırır, çağırır bir şekilde kurtulurdum bu duygudan. Ama kırgınlığımın önüne geçemiyorum…

Keşke onu affedebileceğim, nasıl anlatılır, yüreğimle değil de, beynimle düzeltebileceğim bir sorun olsaydı. Öyle ya, bu bir sorun değil. Hiç karşılaşmadığım bir duygu sadece.

» Hikayenin Devamı

Yazacak, anlatacak o kadar çok şeyim var ki, uzun zamandır anlatmıyorum kimseye. Gerçi eskiden de anlatmazdım. Bir gün birine anlattım, 1 yıl sonra “Yalan” dedi geçti. O günden beri hep içime attım ne yaşadıysam.

Yaşananları bilme hakkını benimle olanlar aldı. Bu saatte, bu bilgisayarın başında neden bunları yazıyorum bilmiyorum. En sevdiğim şeyi yapıyorum aslında. Bir derdim yok. Sanırım yorgunluk benimkisi. Çok yoruldum, artık durdurmak istiyorum kendimi. Çok denedim ama olmadı.

Keşke kaçacak bir yerim olsa. Eskiden annemle, babamla kavga ettiğinde -genelde şiddet içerirdi bu kavgalar- biz köye dayımlara giderdik.

» Hikayenin Devamı

“Katmaylaf in tu piysiiizzz disizz may hat miii loovv sapakeyşın” gibi daha bir sürü şarkılar orjinaline benzeyen kelimeler sallayarak söyledigimiz parçalar. Yabancı parçalar tabi ki daha fazla ama bir de Türkçe olan sallamalık şarkılar var, onlar hayatın en rezil güzel günlerinde söylenir, yanlışlar düzelmeden :)

Doğrusu - Sallanmış hali

Ya bu gece gel ya da gelir ecel - Ya bu gece gel ya da delirecem!!

Bu akşam hüzünleri evde bıraktım - Bu akşam üzümleri evde bıraktım

Bir kar tanesi ol kon dilimin ucuna - Bir kar tanesi o kombimin ucundaaa…

» Hikayenin Devamı

Yine kaçtım derslerden. Ömür boyu ders çalışacağımı bilseydim okurdum. Niye öğretmenliğe başladım ki?

Niye olsun, mecburiyetten. Aile, doğduğumuz şehir, ülke ve hayat maalesef bizim seçimimizle olmuyor. Bunlar olmayınca, meslek de bizim istediğimiz meslek olmuyor.

Yol gidiyor, biz yolu takip ediyoruz. Kimileri o yolu jiple geçiyor, kimi uçakla, bizim gibi şansızlar da yürüye yürüye, çıplak ayakla. Oysa ben hala oyun oynamak istiyorum. Hala ip atlamak, hala yerli yersiz ağlamak…

» Hikayenin Devamı

Eskileri anlatan, bir zamanlar kalbimizden kopup, kocaman olan gözlerimiz önünde büyüyen şarkılar vardır, hepimiz biliriz. Bazen çocukluğumuza, bazen eski aşklara, bazen kötü anılara götürür ve bazen bir o kadar da güzel günlere.

Hep içimden geçmiştir, o çok sevdiğim parçaları dinlerken kötü anıları değil, güzellikleri yaşayayım diye. İmkanım olsa da o parçaları hep güzel anılarda yaşasam. Her an dinlerken mutlu etsin beni diye.

Yaşıyorum inatla. Günler geçer, yıllar durulur, fırtına çıkar sonra durulur. Yaşıyorum inatla, taksan da takmasan da, duracağım burada.