Bizim köyün yerini Şarkışla civarinda hiçbir yer tutmaz. Sabahları kalkdın mı kapıyı açınca uzakdan Kızılırmak’ın ışıltısı ayna gibi parlar.

Sağ tarafında mezarlık, sol tarafında şırıl şırıl dere akar, Kızılırmak’a karışır gider. Anlatılanlara göre sekiz kez dolmuş boşalmış bizim köy. Ermeniler, Bulgar göçmenleri, Türkler, Kürtler belki dört kuşak öncesi kimin yaşadığı bile bilinmez.

Bahar aylarında tepe tarladan köye baktın mıydı yemyeşil otlar, rengarenk çiçekler mistik bir hava oluşturur. Uzakdan kuş sesleri, inek sesleri, eşşek anırmaları birbirine karışır gider.

» Hikayenin Devamı

Yaklaşık 20 yıl önce Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Temecik köyündeyim. Arkadaşlarla derede Şükrü emminin elmalığı civarinda oyun oynuyoruz ama tam olarak ne oynadığımızı hatırlamıyorum.

Efendim geçmiş zaman, yaşlandık artık. Yaş oldu 33. Saçımızın kılları ağardı, kelleştik. Sözü fazla uzatmadan oyuna döneyim. Köyün çocuklarından ben varım, İdris, Cemal, Ali, Hüseyin çocukluk bu ya, dalmışız oyuna sardırıyoruz.

Biraz ileride de Ellez (İlyas) emminin bahçesi var. Adam bağıra bağıra koşarak bir geldi, “Atleti niye parçaladınız” diye avazı çıkdığı kadar bağırıyor. Bizim olaydan haberimiz bile yok. Korkudan çil yavrusu gibi dağıldık. Ne olduğunu anlamadan kendimi Cemal ile arpa tarlasının içine yıldırım hızıyla attık.

» Hikayenin Devamı