Yurtta yatakhanede uyumadan önce oda arkadaşına dolap kapaklarını kapaması için ricada bulunulur.

Gece o akla takılır. Zaten oda arkadaşı da örtmemiştir kapağı. Lady gözleri kapalı iken neresinden gördü ise görmüştür bunu.

Gecenin üçünde uyanılır. Etrafa Uzaylı Zekiye gibi göz gezdirilir. Üst kattan Neo atlayışı ile yere inilir. Artiztik bir hareketle “şak şuk” dolaplar kapatılır. Eller yeniçeri misali bele konulur ve “Hıh” denir.

Merdiven tek adımda cevval bir zıplama ile aşılır. Androidlerin yatağanlarına sinmesi gibi yatılır. 1 dakika sonra nefes düzene girer.

“Ahh, kandırma kendini“, dedi Fionka. Fionka’yı tanımıyorum aslında. Nereden çıktı da geldi yanıma bilmiyorum hiç. Adının Fionka olduğunu biliyorum bir tek, onu da nasıl biliyorsam artık. Ama aksini söylemediğine göre onun adı Fionka.

Bu ad konusuna kendimi kaptırmadan yazmaya devam etmek istiyorum. Yatağımın üstüne oturmuş, gözlerini dikmiş bana bakıyor. Geldiğinde duvardaki renkleri seyrediyordum huşu içinde ve ışık kırılmaları hakkında düşünüyordum derin derin. Bir de alakasız bir sayı dizisiyle ilgili formül bulmak üzereydim bir yandan. Sonra sesini duydum.

» Hikayenin Devamı