Bir ilkbahar sabahıydı seni görüşüm. Bakışların içimi eritmişti. Bana güldüğünü hala hatırlıyorum ki düşün bu yedi sene önceydi.

Yağmurlu bir 23 Nisan sabahıydı benim oluşun. 23 Nisan sabahıydı kalbimde var oluşun. Kıvırcık saçların vardı omuzlarına dağılan ve tatlı bakışların içimi dağlayan. Çok sürmedi sana aşık olmam.

Cep telefonu da yoktu o zamanlar. Okuldan gelince beni arardın, sesini duymak için evden dışarı çıkmazdım. Telefonun başında az mı bekledim aramanı, az mı istedim beni sevdiğini söylemeni.
Ama sen ben sormadan söylemezdin.

» Hikayenin Devamı

Zaman zaman düşünüyorum ben bu konuyu. Kurban Bayramı’nda kurban kesiyoruz bildiğiniz üzre. İyi, hoş, kesiyoruz, eğleniyoruz, yiyoruz filan da diğer bayramlar pek bir sönük geçiyor Kurban Bayramı’na göre sanki.

Bir atraksiyon, bir kesme-biçme olayı yok, yalnızca ziyaret kuru kuruya. Halbuki Ramazan Bayramı geldi mi şeker kessek, kalıp halinde şekerler alıp, onları küp şeker halina getirsek. Mesela 23 Nisan Çocuk Bayramı için bu öneriyi meclise sunacağım ben;

» Hikayenin Devamı

İlkokul bilmem kaçıncı sınıftayım. 23 nisan şenliklerinden sonraydı sanırım. Okul bahçesinde bütün çocuklar ellerinde balonlarla oyunlar oynuyorlar.

Pek yapmazdım öyle şeyler ama o gün psikopata bağlamışım anlaşılan; birkaç arkadaşı daha örgütleyerek okul bahçesinden bulduğumuz cam parçalarıyla, ellerinde balonlarla tin tin dolanan çocukların balonlarını patlatmaya karar verdik. Daha doğrusu ben karar vermiştim zaten. Sadece onlar yandaş oldular.

» Hikayenin Devamı