Sevdim, sadece sevmekle kalmadım, aşık da oldum. Aynı işyerinde, farklı departmanlarda çalışıyorduk. 2007′nin başlarından beri onu takip ediyordum fakat bir türlü açılamıyordum.

Önce onu tanımak istiyordum, uzaktan tanımak. Yıl içinde birlikte çalıştığımız birkaç gün oldu. Fakat uzun süreli birlikte çalıştığımız Kasım ayındaki projeyle onu daha iyi tanıma şansım oldu. İşte aşkımı dizginleyemez hale geldiğim zaman 2007′nin sonuydu.

Kendimi tutamıyordum. Her gün ona mailler atıyor. İlgilendiğimi hissetmesini istiyordum. Bir gün ona gerçeği yani ona aşık olduğumu söyleyecektim. Yalnız bir terslik var gibiydi. Bazen maillerimi cevapsız bırakıyor, kaçıyor gibi davranıyordu.

» Hikayenin Devamı

İşte yine filmi başa sarıyoruz. Yine adın geçiyor ve yine yüreğime kıvılcımlar sıçrıyor. Dışarıda deli gibi yağmur var. Ama o da ne? Nedense içimdeki yangın daha da alevleniyor. Yağan yağmur hatta gözyaşlarım alevi biraz olsun eksiltmiyor.

Dur durak bilmeyecek, bu işkence bitmeyecek. Herkes ondan bir haber getirecek ama kimse iyiyi söylemeyecek.

Koskoca 20 yıl. Anlatılması güç, yaşanması imkansız. Sadece hayali var önümde. Tam 20 yıl önceydi ondan vazgeçişim.

» Hikayenin Devamı

Şanssız doğar mı insan? Ya da şans var mıdır?

Bu hayatta bazı şeyleri seçebilmeyi çok isterdim; Babamı, işimi, belki de kendimi de…

Bazen dalıyorum düşüncelere, bakıyorum ki hepsi birbirine bağlı, hepsi birbirinden talihsiz. Sonra da annemi düşünüyorum. Ya onun yerinde ben olsaydım? Derler ya, “Ana bahtı kıza” diye, korkuyorum.

» Hikayenin Devamı

Bugün garip uyandım uykumdan. Sanki bütün gecen beni düşünmekle geçmiş, yüreğinin acısı yüreğimde kalmış.

Biliyorum ki, uykuların yarım, biliyorum ki, hiç bitmiyor senin de kâbusların. Mutluluk ne kadar uzak değil mi bize…

Deli gibi severken, yürek onun için çabalarken, acının uyutmadığı o geceleri çok iyi bilirim ben. Yastıkla savaşırsın. Bir türlü beğenmez o düşüncelerle dolu kafanı koyduğun yeri.

» Hikayenin Devamı

Büyük bir gücün, sevginin ve güvencenin göstergesiydi o.

Bir insana hissedebileceği tüm duyguları yaşatan, hepsini o koca vücudunda barındıran bir abideydi sanki. Babaydı, evlatları için vardı evinde, güçlü bir direk gibi. Ona sonsuz bir sevgi ve saygı hisseder ve garip bir biçimde de korkardık. Hem de çok korkardık.

Nasıl başarmıştı acaba? Bu duyguları, hem de yoğun bir biçimde hissetmemizi nasıl sağlamıştı? Onu hem çok sevmek, hem çok korkmak..

» Hikayenin Devamı