En büyük güç, hür vicdandır. Bir zamanda güçlü olan taraf kötülerse, iyi yeterince iyi değildir demektir. Hikaye, iyilerin vicdanlarının rahatlamasını, ya da tek çıkar üzerinde senkronize çalışmasını beklemenin gereksizliğini içerir.

Anlık kasma gazlarla ve geçici duygu patlamalarıyla değil, 4000 cc’lik motora sahip ihtişamlı Ford Mustang’in tekerleği altında kalan kedinin, komutanı tarafından ihanete uğramış askerin, can kurtarırken yanarak ölen itfaiyecinin etmedikleri hak talebinin ciddiyetinden bahsediyorum. Ve bu ciddiyetin farkında olmayan küçük beyinlerin yayvan ağızlarıyla konuyu yormalarından.

» Hikayenin Devamı

Güneş batmış, ay bana sırtını dönmüş, her yer karanlık, hiç kimse yok. Peki neden ben? Neden?

Kim için ben şimdi bu haldeyim. Aslında nedeni çok açık. Sadece birini karşılıksız sevdiğim için. O bunu hak ediyo mu? Bu sorunun cevabı çevremdekilere göre “Asla” ama bana göre o iyi olan her şeyi hak ediyor.

Evet eğer karşılıksızsa ondan vazgeçmem lazım ama aklım böyle dese de kalbime söz geçiremiyorum. Duygularımı dizginlemeye çalışsam da onu düşünmekten, onu sevmekten kendimi alamıyorum.

Yapacak bir şey yok, onu seviyorum. Keşke ondan, onu sevmekten vazgeçebilsem. Keşke duygularımı kontrol edebilsem. Ama…

Öncelikle bir hatırlatma ile başlamak istiyorum; Nöronların iletişimi elektrikle sağlanıyor (İnsan, elektrikli süpürgenin biraz gelişmiş hali).

Şimdi ben belli bir elektromanyetik alan kodlaması yaparsam, istediğim bölgede potansiyel gerilim oluşturabilirim*. Gelişmiş elektrikli süpürgelerin kafalarına parazit gerilimler yollarsam bu bireycikler tam randımanla çalışamaz değil mi?

Dikkatimi çeken bir olay var ki, zaten dikkat çekmek için bağırıyor. Herkes de bunun farkında ama yok sayıyor.

» Hikayenin Devamı