Süresi kişilere bağlı yolculukların adına sevda dedik. Belki de ilişki. Kalkış noktası bilinmeyen aslında çokta önemli olmayan, ama varış noktasının herhangi bir ilçenin nikâh dairesinde bitmesini arzulanan güzergâhlara sahipti bu yolculuklar.

Herkesin kendi durağında beklediği, vakti gelince de tabiri caizse gözü kapalı bindiği araçlarla doluydu yollar. Beklenilen durakların önü hep asfalttı ama aşkın belediye başkanı Eros bütün yolları da asfalt yapmamıştı. Belki cimriliğinden belki de öyle olması gerektiğinden. Kimi yollar bozuktu ve insanın içini dışına çıkarırdı.

Ve tamahkârdı insanoğlu. Gelemiyordu zora, çabuk pes ediyordu. Oysa peşin vermişlerdi yol paralarını ve son durak mutluluktu.

» Hikayenin Devamı

Bir cumartesi akşamıydı. Hava yaz havası. Saat 7 buçuk civarıydı. O günü hiç unutamıyorum.

Arkadaşla Ortaköy’deyiz. Planımızda Taksim’e gitmek var ama Ortaköy’den Taksim’e otobüs ender geçtiği için Beşiktaş’a geçip, herhangi bir otobüsle Taksim’e gideceğiz.

Otobüs geldi. Arkadaş okudu; Emiönü - İstinye. Bindik. Beşiktaş’a geldik. Şoför durakta otobüs sırası var diye bizi erken indirdi. Ve biz de hızlı adımlarla öndeki otobüslerin bir tanesi Taksim otobüsüdür düşüncesiyle gidiyoruz. Ve Taksim otobüsünü gördüm ben.

» Hikayenin Devamı