Kırmızı Vosvos yaşlanmıştı. Kilometresi 100.000leri geçeli çok olmuştu. Ama mutluydu, sahibi onu çok seviyordu. Hala sabahları işe beraber gidiyorlar, alışverişlerini beraber yapıyorlardı. Yaşlı ama mutlu bir araba idi.

Bir gün duyduklarına inanamadı. Sahibi onun artık yaşlandığından bahsediyordu karısına.

- “Değiştirme zamanı geldi. Hem paramız da var artık. Şöyle son model bir araba iyi olur. Yenilemek lazım” diyordu.

» Hikayenin Devamı

Yalnız bıraktın beni. Hani söz vermiştin, hiç yalnız bırakmayacaktın beni. Hani her şeyindim. Peki, neden şimdi cenaze töreninde bile bir yabancı gibi duruyorum. Bir yabancı gibi gidişini izliyorum. Yaklaşıp seni son bir kere göremiyor kahroluyorum.

Hastaneye gidişine kadar, o sabaha kadar senin her şeyindim. Komaya girdiğini öğrendiğimde günlerden çarşambaydı, bilmiyorum ya da zıkkım şimdi ne önemi var ki.

Nasıl gelmiştim o hastaneye, nasıl öğrenmiştim birdenbire işyerinde bayılıp uyanmadığını. Evden çıkarken ki o neşeli halin, beni eğilip öpüşün, sessizce fısıldayarak kulağıma “İşten ararım” deyişin son hatıra bana.

» Hikayenin Devamı

Anne babası çalışan, ağabeyleri ve ablası da kendinden kat be kat büyük olan bir çocuk olarak ben büyüdüysem herkes büyür anlayışıyla bugüne kadar geldik.

Tek başına büyüyen çocukların aksine, asla yaramaz bir çocuk olmadım. Tersine sanki yaramazlık yaparsam dünya yıkılacakmış gibi davranırdım. Birisi bana kızacak diye ödüm kopardı. Ama yaramazlığın ötesinde bana sonradan anlatılan ve şu anda bile gülmekten katıldığım öyle laflarım varmış ki, paylaşmadan geçemeyeceğim.

Bana sürekli başkaları bakardı. Bir ay teyze, bir ay komşu, tanıdık, akraba, o kadar çok evde kaldım ki, birçoğunu hatırlamıyorum bile.

» Hikayenin Devamı

Zaman, hayatımızda bir türlü kullanmayı beceremediğimiz şey sanırım. Toz gibi elimize geçirdiğimiz zaman alerji yapıyor sanki ve bu yüzden bir hapşırıkta uçup gidiyor ellerimizden.

İşin komiği hep zamanı iyi kullanmaktan bahsediyoruz.

1. Doğan çocuğumuz ocakta doğar yıl kaybetmesin diye aralıkta doğmuş gibi gösteririz nüfusta.

2. Çocuk okula başlar yıl kaybetmesin her şeyi çabuk öğrensin diye bir sene erken başlatırız ilkokula ki zaten çocuk kreşlerde okuma yazmayı 4 yaşında filan sökmüş olur okula başladığında.

» Hikayenin Devamı

Benim garip bir huyum vardır. Kendimi çok olumsuz hissetiğim zaman sevdiğim arkadaşlarıma giderim, onları güldürürüm, ben de rahatlarım.

Parkta adamın biri ağlıyormuş, ona demişler ki, “Git bak, ileride palyaço var. Seni de güldürsün“. Adam da “O benim zaten” demiş. Onun misali.

Arkadaşım aynı zamanda biraz akraba da olur. Geç vakitte yattık. Onun küçük kızı, benim de kızım salonda üçümüz yatıyoruz.

» Hikayenin Devamı