O sabah farklı bir sabahtı. Bu yaşta, bu düşünceli tavrını ailesinden kimse anlayamamıştı. Aslında kendisi de anlayamamıştı. Yine okul formasını gördü ve söylenmeye başladı.

İlkokuldan beri okula gitmeyi sevmiyordu. Fakat bugün yeni bir hayata adım atacaktı. Belki mutlu bir hayat bekli de hüzünlü bir hayata…

Okul üniformasını söylene söylene giymişti. Babası yine akşam sarhoş gelmişti fakat kendisi buna alışmıştı. Kalktı, babasından harçlığını aldı ve evden çıktı.

» Hikayenin Devamı

Et, soğan, domates, maydonoz… Yemek tarifi vermiyorum, dürümün içinde olabilecekleri sayıyorum. Öğrencilik hayatı, çoğu zaman “Alo paket hattı“na başvururuz. Dürüm de siparişlerimizin vazgeçilmezidir.

“Abi bana tek levaş, soğanlı bi’ adana gönder ya. Yanında da ayran olsun be abi, tamam abi adresi veriyorum…”

Hooop yarım saate gelir dürümünüz, yersiniz afiyetle.

Şimdi öğrencilik hayatı dedim de, alkol girmeyen eve kimse girmez zaten. Bi’ de boş içki şişeleri atılmaz bi’ süre evden, öyle koleksiyon yapılır.

» Hikayenin Devamı

Dinlediğim bir şarkıyı, tekrar dinleyebilirim. Seyretmek istediğim bir filmi deflarca izleyebilirim. Şişilerce şarap içip, geceyi allkole boğabilirim. Aşık olablirim, ayrılablirim.

Bir sigara söndürmeden, diğerini yakıp, paket paket içebilirim, üzerindeki “Sigara Öldürür” yazısını umarsamadan.

Bir kediyi okşayıp, köpeklere lanet edip, küfür edebilirim. Sadece köpeklere değil, köpekleşmiş insanlara da.

» Hikayenin Devamı

Çok içiyorum, çok üşüyorum bu ara. Ağustosta mıyız, aralıkta mı? Akdeniz mevsimi değil artık yaşadığım. Çok güçsüz, çok depresif, çok daha fazla yalanım bu ara. Özlemlerim artmakta denizi izlerken. Işıklarda kaybolurken.

Yalnızım koca şehirde. Başıma bir şey gelse, arayabileceğim kimsem yok. Engel olamıyorum zamana.

Alkol kanıma karışırken biraz daha yok oluyorum yeniden. Kırmızı dünya, kıpkırmızı yapayalnız…

Sabah olacak yine. Saatin altısında çalacak saatim. Belki çalmadan uyanacağım yine. Sonra tekrar gözlerimi kapatmak isteyip, yapamayacağım.

Ofis bekler, dosyalar, işler, insanlar, fabrika, kalabalık. Daralıyorum kalabalıkta…

Benim garip bir huyum vardır. Kendimi çok olumsuz hissetiğim zaman sevdiğim arkadaşlarıma giderim, onları güldürürüm, ben de rahatlarım.

Parkta adamın biri ağlıyormuş, ona demişler ki, “Git bak, ileride palyaço var. Seni de güldürsün“. Adam da “O benim zaten” demiş. Onun misali.

Arkadaşım aynı zamanda biraz akraba da olur. Geç vakitte yattık. Onun küçük kızı, benim de kızım salonda üçümüz yatıyoruz.

» Hikayenin Devamı