 |
|
Keşke tanımlanmasa aşk
Tanımsız başlar aşk, adı konmadan. İsimsizliğe yazgılıymış gibi, sessizce… Sözcüklere ihtiyaç duymadan…. Bir bakıştır, bir gülüş. Boşlukta asılı bir balonun uçucu havasıdır, ağır ağır esir alan… Önceleri herhangi birine duyulan, sıradan şeylerin genel toplamıdır. Zamanın yanıltıcı sürgitinde sinsice koyar hükmünü. Geri dönüşü imkansız gösterecek bir zincire haps eder.
Bu gözler hep ağlayacak, bilirim
Bugün garip uyandım uykumdan. Sanki bütün gecen beni düşünmekle geçmiş, yüreğinin acısı yüreğimde kalmış. Biliyorum ki, uykuların yarım, biliyorum ki, hiç bitmiyor senin de kâbusların. Mutluluk ne kadar uzak değil mi bize… Deli gibi severken, yürek onun için çabalarken, acının uyutmadığı o geceleri çok iyi bilirim ben. Yastıkla savaşırsın. Bir türlü beğenmez o düşüncelerle dolu kafanı koyduğun yeri.
Merve pabucu yarım
Bugünlerde farklıyım. Evet, farklı. Olağandışı bir sessizlik var üzerime sinmiş. Söküp atamıyorun, yapış yapış erimiş şeker gibi bir şey. Ne yöne baksam ben değilim. Şu klavyeye yazan eller benim değil sanki. Ruhum burada değil. Bir yoksunluk var içimde, yavanlık, kuruluk… Nasıl anlatsam? Havaya, suya, toprağa karışmak istiyor; delice koşmak, çığlık atmak istiyorum tükenene bitene kadar. Peki neyi bitirmek istiyorum içimdeki?
Kırmızı Vosvos
Kırmızı Vosvos yaşlanmıştı. Kilometresi 100.000leri geçeli çok olmuştu. Ama mutluydu, sahibi onu çok seviyordu. Hala sabahları işe beraber gidiyorlar, alışverişlerini beraber yapıyorlardı. Yaşlı ama mutlu bir araba idi. Bir gün duyduklarına inanamadı. Sahibi onun artık yaşlandığından bahsediyordu karısına. - “Değiştirme zamanı geldi. Hem paramız da var artık. Şöyle son model bir araba iyi olur. Yenilemek lazım” diyordu.
20080302120143 - 20080302122336
Sultan Mehmet, bel hizasındaki elinin ayasına dayalı kabzasından, ayak bileğine kadar uzanan ihtişamlı, oymalı, yaldızlı kılıcını, ucunun üzerinde sağa sola döndürdü yavaş yavaş. Gür, siyah ve kıvır kıvır olan sakalını okşadı, cenesinden ucuna… tekrar tekrar… Kısık kısık bakıyordu uzaklara. Düşünceliydi. Bugün yine aynı masada, yine aynı kalemlik ve ataçların yanında dursa da, dün yaşadığı hengamenin korkulu kalp atışlarını yeni yeni atlatıyordu. Sessizce, biraz da korkarak Sultan Mehmet’in ayağına dokundu Maktul. Geceyi sakin geçirmişlerdi.
|
|
Loading ...
