Zil çalınca bir gariplik, bir kaybetmişlik hissine kapılırım. Öğrencilerim gittiler. Bazıları okulların tekrar açılış günü geldiğinde, yine “Ne çabuk geçti zaman” diye sızlanacak. Oysa benim için çocukların gelişleri aylar, yıllar olur. Sordular;

- “Sizin için şanslı çocuk kimdir?”

Onlara verdiğim kesin cevabım şöyleydi;

- İlgili anne ve baba ile mükemmel bir öğretmene sahip çocuklar dünyanın en şanslı çocuklarıdır.

Çocuklarımızın hep şanslı olmaları dileğimle.

Kuş olmak, gökyüzünde uçmak kaçımızın hayali değil ki?

İşte benim de öyle bir hayalim vardı. Uçmak sonsuza, görünmeze hemen ulaşabilmek istediğim yere. Şimdi olmaz geliyor bana ama küçüktüm, planlarım vardı uçmaya yakın.

Naylon plastiklerden paraşüte benzer bir şeyler yaptım. Ucuna küçük bir taş bağladım. Apartmanımızın en üst katına çıkıp onu boşluğa saldım. Süzülerek aşağı doğru yavaşça indi.

» Hikayenin Devamı

Yine Pazar, hava ne kadar güzel. Anlaşılan annem yine erken kalkmış ve odam havalansın diye pencereyi açmış, kuş seslerini duyabiliyorum.

Umarım babam yine “Hadi pikniğe gidelim” diye tutturmaz, hiç sevmiyorum pikniğe gitmeyi.

Abim uyanmış belli, yine son ses müzik dinliyor. Galiba müstakil evde oturmanın en güzel yönü bu olsa gerek? Babam hep, “Senin için bu evi aldık” der bana, sanki alırken bana sormuş gibi.

» Hikayenin Devamı

İşte yine filmi başa sarıyoruz. Yine adın geçiyor ve yine yüreğime kıvılcımlar sıçrıyor. Dışarıda deli gibi yağmur var. Ama o da ne? Nedense içimdeki yangın daha da alevleniyor. Yağan yağmur hatta gözyaşlarım alevi biraz olsun eksiltmiyor.

Dur durak bilmeyecek, bu işkence bitmeyecek. Herkes ondan bir haber getirecek ama kimse iyiyi söylemeyecek.

Koskoca 20 yıl. Anlatılması güç, yaşanması imkansız. Sadece hayali var önümde. Tam 20 yıl önceydi ondan vazgeçişim.

» Hikayenin Devamı

“Aman kızım önüne bak!” diye bağırdı yaşlı adam. Halbuki bu adamın yanından geçtiğini bile hatırlamıyordu genç kız. Korkarak, gözlerleri yaşlı, adama baktı. Üzerinde paltosu ve paltosunun içinde takım elbisesi vardı. Emekli bir devlet memuruna benziyordu.

Emekli oldukları halde yine işe gidermiş gibi giyinen ama aslında işe gitmeyen sadece ölümü beklerken “Hadi biraz da yürüyeyim” diyenlerdendi herhalde.

Genç kızı elinden tutarak kaldırdı yaşlı adam. Genç kız, korkak gözleri ile “Acaba bana ne kötülük yapacak” diye düşünürken

» Hikayenin Devamı