Anne ben ölüyorum. Erken ölüyorum, gözlerim kan çanağı anne. Ellerin cennet kokuyor tut beni ellerinle.

Sakın ağlama arkamdan anne, erken ölüyorum ama ağlama. Sevdiğim kıza söyle şarkımızı unutmasın her yerde onun olduğu şarkı.

Acı çekiyorum annecim, nefes almak yaşamak mıdır anne. Acı çekiyorum nefes alırken yaşamak acı çekmek mi, o yüzden gidiyorum artık anne. Ölüyorum ölüm güzel bence….

» Hikayenin Devamı

“İşte gidiyorum bir şey demeden, arkamı dönmeden, şikayet etmeden, hiçbir şey almadan, bir şey vermeden, yol ayrılmış görmeden gidiyorum“. Kazım Koyuncu, bira, sigara ve dumanlı, işkence kokan gecem.

Biraz eskiye götüreceğim sizi. İlk aşkınızı hatırlar mısınız? Yani kalbinizdeki o ilk heyecanı? Bu yazıda benim gerçek ilk aşkıma. Onun ricasıyla yazıyorum.

Eğer bir gün yazarsan ismi “Kader mahkumları” olsun demişti. Ona adadım bu yazımı. Bir zamanlar birbirimizin kalbindeki aşk mahkumlarıyken şimdi kadere teslim olduk. Hangimizin cezası büyük ben de bilmiyorum. Zaten şöyle aşk yaşadık böyle aşk yaşadık da demeyeceğim. Sadece dillere destan bir şeydi işte. O kadar.

» Hikayenin Devamı