Askerliğini Ankara’da yapacağı müjdesini emmioğlu ona vermişti. Seviçten içi içine sığmıyordu. Hiç büyükşehir görmemişti. Gerçi onun memleketi de yiğidin harman olduğu çamlığı, testi kebabı, arabaşı çorbası ile anılan Ankara’ya çok yakın bir anadolu şehri idi.

Köyden il merkezine kadar muhtar traktörüyle getirmişti onları. Anacığı yaşlı gözlerle otobüse binene kadar bırakmadı oğlunu.

- “Ah keşke baban da göreydi oğul” diyerek son kez vedaşlaştı oğluyla.

» Hikayenin Devamı