Bu aralar mahcup hissediyorum kendimi. Yıllarca “Seni daima sevecegim” diye sözler vermiştim sana. Hep iyi olucaktı. Hayallerin kötüsü olmazdı ki. Hep güzel bitiyordu sonu. Ama olmadı, yapamadım. Aşk ve gururu ayrı tutamadım.

Her şeyini affettim ama son yaptığını asla affedemem. Sen bir başkasının olmuşken sana bakamam. Belki elimde olmaz ama seni sevemem, çünkü bu haksızlık.

Alıştım hayatındaki ikinci insan olmaya ama ikinci kadın olamam. Başkasını severken kenarda kalan, bilerek aldatılan olmamam.

» Hikayenin Devamı

Bir gün gideceğim, biliyorsun bunu. Öyle ya da böyle, mutlu ya da mutsuz. Gitmem gerektiği için gideceğim ve sen “Dur!” diyemeyeceksin bana. Bunu da biliyorum.

Küsüp barışma, son defa oturup dostca konuşma oyunlarımız da kalmayacak üstelik. Dost olamayacağımızı benim gibi sen de kabul edeceksin.

Giderken içimde götüreceğim seni. Kimse bilmeyecek yüreğimde bir yerlerde hep seni gizlediğimi. Özlemin en koyusunu yaşayacağım, hasretin en zorunu çekeceğim. Ama sana dönemeyeceğim.

» Hikayenin Devamı

Hayata dair yaşadıklarımıza bakınca, kimse olanlara bir anlam veremez, ya da bu anlamsızlık karmaşasında kendine pay çıkarır. Kendine pay çıkaranlara benim sözüm. Sözüm ona pay çıkarma kavgasında olanlara.

Seversin; belki yanındasındır, belki kilometrelerce uzağında… Ne kadar seversen sev, seninle ilgili kuşkular hep vardır. Oysa senden önce neler yaşadı, nasıl sevdi bilsen kıskanırsın. Senden önce sevdiğini nasıl sildi, bilsen korkarsın.

Bu, ne onun son derece sevecen, ne de son derece acımasız olduğunun göstergesidir. Bu sadece onun hayat felsefesidir ve ”Hak edene hak ettiği gibi davranacaksın” mantığından başka bir şey değildir.

» Hikayenin Devamı

Yalvarıyorum izin ver unutayım seni. İzin ver, kurtulayım bu acıdan. Hatta izin ver nefret edeyim senden.

Bilirsin kimseye yalvarmam ben. Ama sana ne dilim söz söyler, ne de yüreğim.

Yok oluyorum, tükeniyorum, farkında değilsin. Seninle olmayacağını biliyorum ama sensiz nefes alamıyorum.

» Hikayenin Devamı

Yıllar önceydi. Babamı kaybetmiştim. Zaten babamı hiçbir zaman doğru dürüst görmemiştim ki. Benim doğumumdan yedi ay sonra ayrılmış annem ve babam.

Babam öldüğünde daha 14 yaşındaydım. Çocuktum ve insanlara çabuk inananlardandım. Okumadığım için çalışıyordum.

Annemin eski bir nişanlısı vardı. Bir gün İzmir’den İstanbul’a gelmişti. Adı Hasan’dı. Annemin;

» Hikayenin Devamı