Anlattım seni alelacele kelimelerle. Yarım yamalak, hiçbiri seni tarif edemeyecek kadar sıradan cümlelerle anlattım.

Kızma, kimsenin haberi yok. Hala teninin sıcaklığını, gözlerinin ne renk olduğunu bilmiyor kimse. Boş duvarlara anlattım seni. Senden farklı değillerdi. Sadece gitmediler, onlar da senin gibi soğuktu…

“E anlat be oğlum” dediler, anlattım. Utandım seni anlatırken ama anlattım. Seni sevmek utanç vericiydi, kendime senin için bahaneler buldum. Duvarlar bile güldü.

» Hikayenin Devamı