Kaldırımda öylece yürüyordu başıboş, vurdum duymaz tavırlarla. Arada yanından geçerken bazı dükkanların vitrinlerine takılıyordu gözleri. Bakıyordu ama neye baktığının o da farkında değildi.

Bir ara yürüdüğü kaldırım taşlarının aslında birer kare olduğunu farketti. Sonra tamamen istemsiz bir şekilde o taşların içlerine dikkatli bir şekilde basarak yürümeye başladı.

Gayet özenle atıyordu adımlarını. Öyle ki, adımını az biraz öne ya da geriye atsa, sanki bastığı karenin çizgileri kendini bu denli ezik bulup bastığı için ağlayacaktı ya da belki biri çıkıp “Hooop dikkat etsene! Nasıl yürüyorsun! Çizgilere bastın durmadan” deyip onu uyaracak ve o da sanki toplum içinde yapılmaması gereken çok abes bir davranışı yapmış gibi utanacaktı.

» Hikayenin Devamı

Bundan tam 4 ay önce bir bankaya girip çalışmaya başladım. Zaten aslında asıl hayalim de hep bankada çalışmaktı. Gerçekleşti sonunda. Ama benim işe giriş aşamam herkesin yaşadığı gibi gerçekleşmedi diyebilirim.

Mülakat sırasında “Önceki işinizden niye ayrıldınız?” sorusuna verdiğim ilginç cevap herhalde benim ne kadar samimi olduğumu göstermiş olacak ki, insan kaynakları sonraki gün iş teklifi yaptı. Karşımdaki yetkilinin o sorusuna verdiğim cevap şuydu:

» Hikayenin Devamı

Kısa bir süre önce özel bir bankanın genel müdürlük departmanında çalışıyordum. Banka içinde performans kriterlerim doğrultusunda beni farklı bir departmana atadılar. Ve bu işi de uzun zaman yaptım ama üzgünüm. Neden üzgün olduğumu yazıyı okudukça anlayacaksınız.

Anlamanız açısından, sıkılmazsanız kısaca işimin içeriğini anlatmak istiyorum. Şöyle ki, bankanın kart sahibi müşterilerini arayarak, bankanın ürünlerini tanıtarak ürünlerin satışını yapıyorduk.

Ortalama on dakikalık bir görüşmenin sonucunda ikna edebildiğimiz müşterilerin satış işlemini başarıyla gerçekleştirip, müşteri onayı alınarak, ürününün bedelini otomatik olarak kredi kartından çekiyorduk.

» Hikayenin Devamı