Bebeğim; Umutsuzdum, çaresizdim, baban yine uzaklardaydı, yalnızdım. Sendense hiç haber yoktu.

Tam 8 yıl olmuştu gelmeni isteyeli, ama sen yoktun. Körkütük aşıkken evlendim babanla. Dünya umurumda değil, kim tutar beni öylesine coşkulu öylesine mutluyum ki. Sonra seni istedim. En çok sevdiğimden bir parça olsun istedim, ama sen gelmedin.

Ellerin ellerime benzesin, gözlerin baban gibi sıcacık baksın istedim. Umut ettim, hayal kurdum sana dair. Ama sen yoktun.

» Hikayenin Devamı

Kollarını iki yana açmış, öylece duruyordu ayakta. Yüzü bulutlara dönük ama gözleri kapalıydı. Yanağında kıvrık bir gülümseme vardı. Kıvrık ve mutlu.

Rüzgar kulağında ıslık çalıyordu. Kıvrık yanağı yüzünden istemeden aralanmış ağzından içeri, saçlarının arasına ve yakasından göğsünün içine küller sokuşturdu rüzgar. Gıdıklandı. Daha bir gülümsedi.

Toprağın ıslak ve çamurlu kokusunu aldı, çekti içine. Öyle derin çekti ki, genzi yandı. Toprağın kokusuna duman ve barut karıştı birden. Korktu.

» Hikayenin Devamı

Terkedilmenin dayanılmaz ağırlığı altında beynim kalbimle savaş halindeyken, belki bir umut, biraz olsun kalbimin acısı hafifler diye başladim yazmaya.

Bir buçuk yıllık bir ilişkiye ”Elveda!” dedirtildim. Kalbim kırık ve inanılmaz bir şekilde acı çekiyorum.

Peki suçlu kim? O mu ben mi?Ya da bu soru gerçekten sorulmalı mı? Beni sevmiyor ve hayatında istemiyor. İşte bu kadar basit.

» Hikayenin Devamı

Ne güzel de uyuyorsun, huzur dolu. Dudağını da bükmüşsün küçük bir bebek gibi, gömülmüşsün yastığa.

Yüzünü okşuyorum. Uyandırmasam mı acaba, geç kalsa, kaçırsa uçağı, bir gece daha benim olur diye düşünüyorum. Biliyorum birazdan gideceksin yine çok uzaklara, hasretimle ben yapayalnız kalacağız bu korkunç sessizlikte.

Kaç kere gönderdim ben seni böyle boynum bükük, kaç kere baktım ardından, gözlerim dolu, boğazım düğüm düğüm, kaç kere istedim giderken dönüp bakmanı. Sense hiç bakmadın.

» Hikayenin Devamı

- “Biraz zaman, bekle” dedi.

- “Ben otobüs bile bekleyemem, bir sonraki durağa yürürüm” dedim.

- “Aynı otobüse binmiyor musun sonuçta?” dedi.

Keyiflendim.

Başından beri “oyun” gibiydi bu. “Son lafı eden” olma yarışı.

» Hikayenin Devamı