Bugün lisede çok sevdiğim bir öğretmenim geldi aklıma, Viki Zamero. Hayatımda bu kadar kendisiyle barışık ve öğrencileri ile dost bir eğitimci tanımadım.

Ufak tefek yapısı, saf ve güven abidesi karakteri, şık giyimi, ensesinde topuz yaptığı saçları ve sabahın köründe yaptığı makyajı, fix yemekhane siparişi; tu peux m’acheter le petit déjeuner?

Şu an bunları hatırlayabiliyorum. Onunla ilgili kurgu da yapamıyorum, bu kadar saf ve iyi niyetli bir insan daha var mıdır dünyada acaba?

» Hikayenin Devamı