Askerliğimi kısa dönem jandarma çavuş olarak yaptım. Gerçekten de denildiği kadar çok büyük tecrübe, her tanıştığım insan yeni bir hayat ve Türkiye’nin gerçek yüzleri.

Bu yüzlerin arasında çok ama çok saf olan ve maalesef cahil olan ama samimiyetiyle arkadaşımız olan insanlar tanıdık. Neyse anılarla can sıkacak değilim, hemen olaya geçeyim.

Turizm bölgesinde görevli olduğumuz ve de doğal çevrenin zengin olması nedeniyle türleri yok olma noktasına gelmiş bölge hayvanlarının korunması ve avcılara uygulanacak cezalar hakkında eğitim alıyoruz.

» Hikayenin Devamı

Özel bir eğitim kurumunda çalışıyorum maalesef. Tam bir sinir küpü haline geliyor insan. Sizden daha az eğitimli insanlar güvenlikçilikten, müdürlüğe hangi sebeple terfi ettikleri bilinmeden terfi ettiriliyor. Sonra bu insanlar müdür diye başınıza konuyor.

Hem yapması gereken işi bilmediği gibi hakkınız olan parayı da bir şekilde kırpmayı ihmal etmiyor. Üstelik başka arkadaşlarınızın faydalandığı haktan sizin faydalanamamanız gözlerinizin önüne serilen bu adaletsizlikle, adaletten haktan helalden bahseden bu zatı muhteremlerin benim hakkımı ne yaptıklarını görmek beni mahfediyor.

» Hikayenin Devamı

Gerçekten yine üzülerek bu yazıyı yazıyorum. Ne zaman tükenicek bu taciz olayları ?

Bugün dershaneden çıkarken kapıda arkadaşlarla muhabbet ediyorduk. Tam o sırada yoldan geçen 2 bayan, dekolte bir kıyafet giymişti. Abartı açık bir kıyafet değildi.

Yaklaşık 10 tane kendini bilmez (yaşları 15-25) kadınlara yapmadıklarını bırakmadı. 500 mt boyunca hiç peşlerini bırakmadılar. Öyle şerefsizlik yapıyorlardı ki inanamazsınız.

Adam çıkmış PTT kutusunun üzerine, kadının göğüslerine bakmaya çalışıyor. Biri önünü kesmeye çalışıyor, diğeri laf atıyor. Hem de Bağcılar’ın göbeğinde!

» Hikayenin Devamı

13 yaşındaydım. Çevremdeki arkadaşlarım sigaraya başlamışlardı. Ben de heves ediyordum ama belli etmiyordum. Olur mu öyle şey deyip onlara karşı çıkıyordum. Çünkü bana mantık olarak ters bir şeydi.

Babam içiyordu ve ne kadar kötü bir şey olduğunu yakından görüyordum. Ama çoçukluk merak duygum gittikçe artıyordu. Zaten sigaraya başlama nedeni bu değil midir birçok insanın.

Bir akşam annem turşu almaya göndermişti. Markete doğru giderken yerde o yanan sigarayı gördüm. Bir kez çekilmiş ve atılmıştı. Artık merak duygum da baya artmıştı ve çevremde kimse yoktu. Ne yaptım sizce? Yavaşça eğildim ve çevreme bakarak sigarayı aldım elime. Sonra sigarayı ağzıma götürdüm ve bir fırt çektim. Bir nefes çekmem ile öksürmeye başlamam bir oldu. Sonra hemen yere attım ve ayağımla defalarca ezdim sigarayı. Paramparça olmuştu artık. İşte o an bir daha sigara içmemeye karar verdim. Ağzım kokmasın diye de aldığım turşunun yarısını yemiştim ama hala o iğrenç kokuyu üzerimde hissediyordum.

O gün bugundür de tek aldığım nefes o nefestir. Başlamamaya da çok kararlıyım. Buradan sigaraya özenerek başlamış olanlara akıllarını başlarına alıp, iyicene düşünmelerini istiyorum. Bırakın şu zıkkımı!

Kocaman LCD televizyonlar pek moda. Zenginlik göstergesi sayılıyor. O yüzden her fırsatını bulan alıyor bunlardan.

Sinirimi bozan bir şey var bu 16×9 oranındaki (Boyu eninin 16/9 katı) LCD televizyonların kullanımı hakkında. Cahillikten midir yoksa görgüsüzlükten midir bilmiyorum da insanlar televizyon kanalından 4×3 gelen görüntüleri yayıp 16×9 kullanıyorlar!

Niye?

“16×9 gösterebilecek kapasitede televizyon almışız. Kenarlarını boş mu bırakalım!“  diye mi düşünüyorlar acaba?

Oysa görüntüdeki herkes şişko patates gibi görünüyor. Soruyorum “Yahu, siz bu bozuk oranlı görüntüyü farketmiyor musunuz? Rahatsız olmuyor musunuz?” diyorum. “Amaan, sen de” benzeri cevaplar alıyorum.

Yahu tek ben miyim rahatsız olan bu konuda?