“Kimse görmesin, görürse ne derim sonra” diye düşündüğü anlardan biriydi yine.

Aslında o da istemezdi böyle olsun ama şartlar bunu gerektiriyordu. Yine dayanamadı, yine kendince küçük, başkaları için büyük bir kaçamak yapacaktı.

Kaç defalar söz vermişti kendine ve yine olmuyordu. Off insan söz geciremiyor kendine, ne tuhaf. Sanki yine ben degilim. Ben kendime zincir vuramıyorum denilen anlardan.

» Hikayenin Devamı

Evet Ramazan yaklaşmakta ve doğal olarak Ramazan Bayramı da yaklaşmakta. Çocukluğumu hatırlıyorum da ne güzel bayramlardı. Hatta Barış Manço bayram olayını şarkısıyla ne güzel dile getirirdi.

Ben çocukken bayramlıklar alınırdı. Bayram sabahına kadar giyilmezdi. Niye? Aman kirlenmesin aman ütüsü bozulmasın. Adı üstünde bayramlık.

Sonra sabah, bu bayramlıklar giyilir; ilk önce evdekilerle bayramlaşılır; bu arada bayram harçlığı diye bir şey vardı, harçlıklar alınırdı.

Ben bayramın ilk gününü bayramlaşmakla geçirirdim. Sabah dışarı çıktığım gibi tüm apartmanı gezerdim. Tek tek herkesin zilini çalar bayramlaşırdım. Çok hoşuma giderdi.

» Hikayenin Devamı

Vakti zamanında, bir cips firması piyasaya yeni bir ürün çıkarmıştı. Bu yeni ürünün henüz bir ismi yoktu. Çünkü firma çıkardığı bu yeni ürününün ismini müşterilerinin koymasını istiyordu.

Müşteriler cipsi tadacak ve yine müşteriler sms yoluyla promosyona katılarak cipsin ismini belirleyeceklerdi. Promosyon sonunda ise cipsin adı, yollanan sms’lere bakılarak jüri tarafından seçilecekti. Cipse isim veren müşteri ise bir spor otomobili sahibi olacaktı.

Ben ve arkadaşım Fırat markete gider, sürekli bu cipsten alır, promosyona katılırdık. Arkadaşım Fırat öyle acayip isimler koyardı ki cipse, ben uyuz olur, dalga geçerdim “Senin yolladığın isim seçilmez” diye.

» Hikayenin Devamı