Yokluğun sensiz geçen bir gün daha. Meğer her şey seninle olduğu için güzelmiş. Yitirmişim sendeki beni, kendimi bulamaz olmuşum.

Şu an nerelerdeyim, ne yapıyorum bilmiyorum. Hangi cephendeyim, ne şekil ölmüşüm.

Gözlerinin yeşiliymiş bana hayat veren, “Günaydın canım” deyişinmiş günümü aydınlatan. Günüm gecem bir oldu gittin gideli. Bana gündüz uğramayalı çok oldu…

» Hikayenin Devamı

Kaybedilenin telafisi çoğu zaman olmuyor. Pişmanlıkla kalakalıyorsunuz. Göz göre göre elinizden kayıp gitmesine izin verdiğiniz insanın arkasından bakıp kalıyorsunuz zavallı bir şekilde.

“Beni terkedecek, kesin!” demenize rağmen bile, sonunu görmenize rağmen bile önlem almama, çabalamama aptallığına, donmuşluğuna düşüyorsunuz.

Gittikten, her şey bittikten sonra ona ya da kimseye duyurmadan, kimseye aslında ruhunuzun ağladığını göstermeden “dön bana noolur!” çığlıkları atıyor insan.

» Hikayenin Devamı