Saat sabahın altısı. Yine göz kapaklarım birbirine yapışmış, açamıyorum gözlerimi. Böyle zamanlarda aynaya bakar da insan, göremez ya kendini. İşte öyle. Neyse ki süslenmeye gerek yok buralarda, yataktan kalktığın gibi dolaşabilirsin. Kimse yadırgamaz.

Bak işte İlker de kalkmış. Eee ne de olsa köylü çocuğu, alışkın haliyle. Hemen çıkalım bence, kahvaltıyı salla gitsin. Zaten şöyle bir dolaşır, öğlene döneriz. Sonra da halanın kestiği tavukları indiririz mideye madem. He he he!

Doğal köy tavuğu… Bulmuşken bu doğal cenneti, tadını çıkaralım bari. “Tamam” diyor bizimki, koyuluyoruz yola.

» Hikayenin Devamı

Aylardır büyük bir rüyaymış yaşadığım ama nedense uyanmadığım uyanmak istemediğim. Merak etme çok sıkmayacağım bu defa seni. Senden ziyade kendimle hesaplaşacağım, sana sadece birkaç soru soracağım. Gerçeğini bildiğim ama senden duymak istediğim sadece birkaç soru.

Gerçi kim bilebilir, yazmaya devam ettikçe belki bundan da vazgeçeceğim. Biliyorsun son zamanlarda vazgeçmek huyum oldu. Üstelik sen kazandırdın bana bu huyu. Yoksa bilirsin beni, her şeyle mücadele eder vazgeçmezdim asla.

» Hikayenin Devamı

Gecenin saat üçü. Bu sana yazdığım kaçıncı mektup bilmiyorum. Bildiğim, eksi 15 derecede Gabar’da nöbette olduğun. Bu durum bazılarının rahat yatmasına sebep olsa da beni uyutmuyor evlat!

Eksi 15 derecede bozkırın, ıslık çalarak yüzünü bıçak gibi kesen, gözünden yaş getiren soğuğunu iliklerime kadar hissediyor, üşüyorum evlat!

Elinde tuttuğun tüfeğin demir aksamının soğuktan eline yapıştığını düşünüp, avuçlarımı sıkıyorum. Sıktığım avuçlarım yumruk yumruk dizlerime vuruyor. Bir işe yaramamaktan, bir şeyler yapamamaktan kahredip, dizlerimi dövüyorum evlat!

» Hikayenin Devamı

Sızlıyordu ve çok yavşaça akıveriyordu. Bilincim bir gidiyordu, bir geliveriyordu. Tahtravalinin bir inmesi, bir çıkması gibi. Ki, oldum olası sevmezdim tahtaravalileri.

Öyle aniden oluvermişti ki her şey, yürüyorduk hep beraber arkadaşlarımla. Dağ, tepe kontrol ediyorduk her yeri, her boşluğu, doluluğu.

Sırtımızdaki ağırlıklar acıtsa da belimizi, alışık olmadığımız techizat olsa da elimizde, tamamen düzgün ve dirençli gidiveriyorduk.

» Hikayenin Devamı

Üç beş adamın oturup, nerelerinden çıkardıgı belli olmayan bir iddianın, bütün bilim çevreleri tarafından kabul edilmiş olmasına bir nevi tepkidir bu yazı. Belki biri okur da, “Ulan hakkaten hee” der, olaylar gelişir.

Şimdi efendim, buz dağının görünmeyen kısmının görünenden çok büyük olduğu söylentileri dolaşmakta etrafta. Zilyonlarca psikoloji kitabının da en kral, kurtarıcı zincirleme isim tamlaması bu “Buz dağlarının görünmeyen kısmı“.

“Sizin bu problemleriniz, buz dağlarının görünmeyen kısmında kaldığından, bizim g.tümüz bunları açıklamayı yemedi açıkçası”

» Hikayenin Devamı